இயேசுவும் பவுலும் — அடிப்படை நற்செய்தியும் மனிதனின் நிலைமையும்

அறிமுகம் (Introduction)

இயேசு கிறிஸ்துவும் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலும் வீழ்ச்சியடைந்த மனித குலத்தின் ஆவிக்குரிய நிலைமையைப் பற்றியும், பரிசுத்த தேவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கு மனிதன் மனந்திரும்பி கிறிஸ்துவை அவருடைய மகிமையுள்ள நபர் மற்றும் வார்த்தையின் அடிப்படையில் விசுவாசிக்க வேண்டும் என்ற அவசியத்தைப் பற்றியும் ஒரே மாதிரியான பொதுவான புரிதலைக் கொண்டிருந்தனர் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்ட முடியும்.

1. முற்போக்குவாதிகள் இறையியலும் மனித சுபாவமும் (Liberal Theology and Human Nature)

முற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் (older liberals) மனித சுபாவத்தைப் பற்றி மிகவும் சுயநம்பிக்கை கொண்டவர்களாக (optimistic) இருந்தனர். அவர்கள் மனிதகுலத்தின் முன்னேற்றம், பரிணாம வளர்ச்சியின் தவிர்க்க முடியாத தன்மை, மேல்நாட்டு நாகரிகம், கலாச்சார சாதனைகள் மற்றும் மனிதனின் பூரணப்படக்கூடிய தன்மை (perfectability of mankind) ஆகியவற்றில் ஆழமான விசுவாசம் வைத்தனர். இந்தச் சிந்தனைப் போக்கு அவர்கள் வேதவசனங்களை வாசித்த மற்றும் வியாக்கியானம் செய்த விதத்தைப் பெரிதும் பாதித்தது.

F. G. பிராட்ரன் (F. G. Bratton) என்ற முற்போக்குவாதிகள், ‘Jesus’ supreme faith in the goodness of humanity’ என்று குறிப்பிட்டார். இன்று அநேகர் இக்கூற்றை எந்தவிதத் தகுதியுமின்றி ஏற்றுக்கொள்ள விரும்புவதில்லை என்றாலும், அந்தப் பழைய முற்போக்குவாதிகள் குரல் இன்னும் சில எதிர்பாராத இடங்களில் நீடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

2. நவீன கத்தோலிக்க சபை மற்றும் முற்போக்குவாதிகள் தாக்கம் (Modern Catholicism and Liberal Trends)

இன்றைய ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையானது, இறையியல் முற்போக்குவாதிகள் தனது சொந்த ஆவிக்குரிய மற்றும் ஒழுக்க ரீதியான இழிவை வெளிப்படுத்தியிருக்கும் இந்த நேரத்திலேயே அதற்குப் பணிந்துபோய்க்கொண்டிருக்கிறது. இதனால்தான் வில்ஃப்ரெட் ஹாரிங்டன் (Wilfrid Harrington) என்ற கத்தோலிக்க குரு இயேசுவைக் குறித்து பின்வருமாறு பிரகடனம் செய்கிறார்: ‘He took his stand on the fatherhood (Motherhood) of God.’

மேலும், ‘He firmly believed that all men and women are children of the father / mother that all are brothers and sisters.’ என்றும் கூறுகிறார். இத்தகைய பார்வையானது, மனிதர்கள் தேவனுடைய பரிசுத்த மகத்துவத்திற்குப் பெரும் அக்கிரமக்காரர்களாகவோ அல்லது குற்றவாளிகளாகவோ இல்லை என்பதையே மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது.

3. பவுல் மற்றும் இயேசுவின் பார்வைகளின் ஒப்பீடு (Comparison between Paul and Jesus)

வேதாகம அறிஞர்களிடையே நிலவும் பரவலான கருத்து என்னவென்றால், இயேசுவோடு ஒப்பிடும்போது, ‘It is clear that Paul works with a more pessimistic view of human nature and indeed of Creation as a whole.’ என்பதாகும். அதாவது, பவுல் மனித சுபாவத்தைப் பற்றியும் சிருஷ்டிப்பைப் பற்றியும் மிகவும் அவநம்பிக்கையான/வீழ்ச்சியடைந்த பார்வையைக் கொண்டிருந்தார் என்று அறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

துணைநிற்கும் தமிழ் வேதாகம வசனங்கள் (Accompanying Tamil Bible Verses)

வேதாகம ஆய்வை ஆழப்படுத்தவும், போதிப்பதற்கும் பிரசங்கிப்பதற்கும் ஏதுவாக மனிதனின் வீழ்ச்சியடைந்த நிலை மற்றும் இரட்சிப்பின் அவசியம் குறித்துப் பேசும் முக்கிய வசனங்கள்:

• ரோமர் 3:10-12: “அந்தப்படி: நீதிமான் ஒருவனாவது இல்லை, உணர்வுள்ளவன் இல்லை, தேவனைத் தேடுகிறவன் இல்லை. எல்லாரும் வழிவிலகி, ஏகமாய்க் கெட்டுப்போனார்கள்; நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவனாவது இல்லை.”
• ரோமர் 3:23: “எல்லாரும் பாவஞ்செய்து, தேவமகிமையற்றவர்களாகி…”
• எபேசியர் 2:1-3: “அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார்… சுபாவத்தினாலே மற்றவர்களைப்போலக் கோபாக்கினையின் பிள்ளைகளாயிருந்தோம்.”
• மாற்கு 1:15: “காலம் நிறைவேறிற்று, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபமாயிற்று; மனந்திரும்பி, சுவிசேஷத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள் என்றார்.”
• லூக்கா 13:3: “மனந்திரும்புவீர்களானால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”

வேதாகம ஆய்வு: மனிதனின் நிலைமையைப் பற்றிய பவுலின் பார்வை

அறிமுகம் (Introduction)

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மனிதனின் நிலைமையைப் பற்றி எந்தவொரு தவறான அல்லது மிகைப்படுத்தப்பட்ட நேர்மறைப் பார்வையையும் (rosy-eyed view) கொண்டிருக்கவில்லை என்பது மிகவும் தெளிவாக உள்ளது. மனித அனுபவத்தின் மூலமாகவும் (Rom. 1:18-32), வேதாகம வசனங்களின் மூலமாகவும் (Rom, 3:10. 20) பாவம் எங்கும் நிறைந்துள்ளது என்பது வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

விரிவான விளக்கம் (Section-by-Section Explanation)

1. தற்போதைய பொல்லாத காலமும் மனிதனின் ஆரம்ப நிலையும் (The Present Evil Age and Humanity’s Origin)

இந்த உலகம் ‘this present evil age’ (Gal, 1:4) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்துவுக்குள் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளனர், ஆனால் அவர்களின் ஆரம்பப் புள்ளி உண்மையிலேயே மிகவும் பரிதாபகரமானது: they were dead in trespasses and sins; they pursued the lusts and desires of the flesh and the mind and they were by nature children of wrath, just as non-Christians are (Eph. 2:1-3). இந்தச் சீர்கேடு ஆதாமிடமிருந்து மனிதகுலத்திற்குப் பரம்பரையாக வந்தடைந்தது (Rom. 5:12-21).

2. ஜென்மசுபாவ மனிதனின் ஆவிக்குரிய அவலநிலை (The State of the Natural Man)

ஜென்மசுபாவ மனிதன் — அதாவது பரிசுத்த ஆவியானவரின் விசேஷித்த கிருபை இன்றி, தனது வீழ்ச்சியடைந்த நிலையில் வாழும் மனிதன் — தேவனுக்குப் பகைஞனாகவும், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிய முடியாதவனாகவும், தேவனுக்குப் பிரியமாய் இருக்க முடியாதவனாகவும் இருக்கிறான் (Rom. 8:7-8). அவிசுவாசி தேவனை நோக்கிச் செல்வதற்குப் பதிலாக, அவரை விட்டு முற்றிலும் பிரிக்கப்பட்டு அந்நியப்பட்டிருக்கிறான் (Col. 1:21). மனிதர்களின் இயல்பான நிலைமை இருண்ட வண்ணங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது — their minds are futile, their understanding darkened, their hearts hardened, and they are given over to sin (Eph. 4:17-24).

3. பொதுக் கிருபையும் கிறிஸ்தவனின் உள்மனப் போராட்டமும் (Common Grace and the Christian’s Inner Battle)

அவிசுவாசிகளால் வரம்பிற்குட்பட்ட வகையில் சில நன்மைகளைச் செய்ய முடியாது என்றோ (e.g. Rom. 13:3-4), அவர்களுடைய தீர்மானங்கள் மதிப்பற்றவை என்றோ இதன் பொருள் அல்ல (see 2 Cor. 8:21; 1 Tim. 3:7). ஆனால் பாவம் மனிதகுலத்தின் மீது அவ்வளவு சக்திவாய்ந்த பிடியைக் கொண்டுள்ளது; இதனால் கிறிஸ்துவுக்குள் மன்னிக்கப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரைத் தங்களுக்குள் கொண்டிருக்கிற ஒரு கிறிஸ்தவன் கூடத் தனக்குள்ளேயே ஒரு தொடர்ச்சியான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறான் (Rom. 7:14-25; Gal. 5: 17). நாம் வெறுக்கிற காரியங்களையே எவ்வளவு அடிக்கடி செய்கிறோம், செய்ய விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல் விட்டுவிடுகிறோம்!

துணைநிற்கும் தமிழ் வேதாகம வசனங்கள் (Accompanying Tamil Bible Verses)

போதனை, பிரசங்கம் மற்றும் தனிப்பட்ட தியானத்திற்காகப் பயன்படும் வகையில் முழுமையாக எழுதப்பட்ட வேதாகம வசனங்கள்:

• கலாத்தியர் 1:4 (Gal. 1:4): “அவர் நம்மை இப்போதிருக்கிற பொல்லாத உலகத்தினின்று விடுவிக்கும்படி நம்முடைய பிதாவாகிய தேவனுடைய சித்தத்தின்படியே நம்முடையவங்களுக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார்.”
• எபேசியர் 2:1-3 (Eph. 2:1-3): “அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார். அவைகளில் நீங்கள் முற்காலத்திலே இவ்வுலகத்தின் வழக்கத்திற்கேற்றதாகவும்… நடந்துகொண்டீர்கள்… சுபாவத்தினாலே மற்றவர்களைப்போலக் கோபாக்கினையின் பிள்ளைகளாயிருந்தோம்.”
• ரோமர் 5:12 (Rom. 5:12): “இப்படியிருக்க, ஒரே மனுஷனாலே பாவமும் பாவத்தினாலே மரணமும் உலகத்திலே பிரவேசித்தது; எல்லாரும் பாவஞ்செய்தபடியால், மரணம் எல்லாருக்கும் வந்தது.”
• ரோமர் 8:7-8 (Rom. 8:7-8): “எப்படியென்றால், மாம்சசிந்தை தேவனுக்கு விரோதமான பகை; அது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்படியாமலும், கீழ்ப்படியக்கூடாமலுமிருக்கிறது. மாம்சத்துக்குட்பட்டவர்கள் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருக்கமாட்டார்கள்.”
• கொலோசெயர் 1:21 (Col. 1:21): “முன்னமே துர்க்கிரியைகளினாலே மனமேட்டிமை உள்ளவர்களாய்ப் பகைஞராயிருந்த உங்களையும்…”
• எபேசியர் 4:17-18 (Eph. 4:17-24): “ஆதலால், கர்த்தருக்குள் நான் உங்களுக்குச் சாட்சியாய் அறிவிக்கிறது என்னவென்றால், மற்றப்புறஜாதிகள் தங்கள் வீணான சிந்தையிலே நடக்கிறதுபோல நீங்கள் இனி நடவாதிருங்கள். அவர்கள் தங்கள் கல்லாமைத்தினாலும் தங்கள் இருதயக்கடினத்தினாலும் அறியாமையுள்ளவர்களாய், தேவனுடைய ஜீவனுக்கு அந்நியருமாய்…”

ரோமர் 7:19 (Rom. 7:14-25): “ஆதலால் நான் விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல், விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்.”

மனிதனின் நிலைமையைக் குறித்த பவுலின் பார்வை இயேசுவின் பார்வையை விட அதிகமான மனச்சோர்வு தருவதா (அவநம்பிக்கையானதா)? மும்முறை பரிசுத்தமுள்ளவரும் நித்தியத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவருமாகிய தேவனுக்கு முன்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கு மனிதர்களுக்குச் சிறிய மெருகூட்டல் (polish) மட்டுமே போதுமானது என்றளவிற்கு அவர்கள் தேவனுக்கு நெருக்கமானவர்கள் என்று நம்முடைய ஆண்டவர் ஒருபோதும் போதிக்கவில்லை.

1. மனித சுபாவம் பற்றிய இயேசுவின் உண்மை நிலைப்பாடு (Jesus’ View on Human Nature)

பவுலின் இறையியலில் காணப்படும் மனிதனின் வீழ்ச்சியடைந்த நிலை இயேசுவின் போதனைகளிலிருந்தும் எவ்வகையிலும் வேறுபட்டதல்ல. மனிதன் இயல்பாகவே நற்குணம் படைத்தவன் என்றும், அவனுக்குச் சிறு ஆன்மீக திருத்தம் அல்லது மெருகூட்டல் மட்டுமே தேவை என்றும் இயேசு கருதவில்லை. மாறாக, பரிசுத்த மகத்துவமுள்ள தேவனுக்கு முன்பாக மனிதன் பாவத்தின் நிமித்தம் முற்றிலும் தகுதியற்ற நிலைமையிலேயே இருக்கிறான் என்பதை இயேசுவின் போதனைகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

2. மனந்திரும்புதலுக்கான பொதுவான அழைப்பு (The Universal Call to Repentance)

இயேசு தமது ஊழியத்தை ‘மனந்திரும்புங்கள், பரலோக ராஜ்யம் சமீபமாயிருக்கிறது. மத்  4:17 என்ற பொதுவான அழைப்போடு தொடங்கினார். அவர் தொடர்ந்து மனித குலத்தின் அவசர ஆவிக்குரிய நிலையை வலியுறுத்திக் கூறும்போது, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், அப்படி அல்ல; நீங்கள் மனம் திரும்பவில்லை என்றால், நீங்களும் அவ்வாறே அழிந்துபோவீர்கள்» (லூக்கா 13:3,5) என்றார். இத்தகைய கடுமையான அழைப்பானது, மனிதகுலம் முழுவதும் பாவத்தின் பாரத்தால் அழுத்தப்பட்டு அழியும் நிலையில் இருக்கிறது என்ற உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டே விடுக்கப்படுகிறது.

3. மரமும் கனியும்: ஆழமான அகமாற்றம் (Total Transformation: The Tree and Its Fruit)

மனிதனின் புறம்பான சில நற்காரியங்களை மட்டும் சீர்திருத்துவது தேவனுக்கு முன்பாக இரட்சிப்பைக் கொண்டுவராது. கனி மட்டும் நல்லதாக இருந்தால் போதாது; மரம் முழுவதுமே நல்லதாக மாற்றப்பட வேண்டும் மத் 12:33-34. மனிதனின் உள்ளான சுபாவம் மற்றும் இருதயம் முற்றிலும் புதிதாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் போதனையின் சாராம்சமாகும்.

துணைநிற்கும் தமிழ் வேதாகம வசனங்கள் (Accompanying Tamil Bible Verses)

போதனை, பிரசங்கம் மற்றும் தனிப்பட்ட தியானத்திற்குப் பயன்படும் வகையில் முழுமையாக எழுதப்பட்ட தமிழ் வேதாகம வசனங்கள்:

• மத்தேயு 4:17 (Matt. 4:17): “அதுமுதல் இயேசு: மனந்திரும்புங்கள், பரலோகராஜ்யம் சமீபமித்திருக்கிறது என்று பிரசங்கிக்கத்தொடங்கினார்.”
• லூக்கா 13:3 (Luke 13:3): “மனந்திரும்புவீர்களானால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”
• லூக்கா 13:5 (Luke 13:5): “மனந்திரும்புவீர்களானால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”
• மத்தேயு 12:33-34 (Matt. 12:33-34): “மரம் நல்லதென்றால் அதன் கனியும் நல்லதென்று சொல்லுங்கள்; மரம் கெட்டதென்றால் அதன் கனியும் கெட்டதென்று சொல்லுங்கள்; மரமானது அதன் கனியினால் அறியப்படும். விரியன்பாம்புக் குட்டிகளே, நீங்கள் பொல்லாதவர்களாயிருக்க, நலமானவைகளை எப்படிப் பேசுவீர்கள்? இருதயத்தின் நிறைவினால் வாய் பேசும்.”

இயேசு கிறிஸ்துவும் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலும் மனித இயல்பு சுபாவத்தினாலேயே பாவத்தில் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும், மனிதனுடைய இருதயத்தின் ஆழமான சீர்கேட்டையும் ஒரே சீராகப் போதித்தனர். வெளிப்புற மத பக்தி அல்லது தீவிரமான மத முயற்சிகள் கூட தேவனுக்கு முன்பாக மனிதனை நீதிமானாக்க முடியாது என்பதை இவ்வாய்வு தெளிவுபடுத்துகிறது.

விரிவான விளக்கம் (Section-by-Section Explanation)

1. மனிதனின் இருதயமும் தேவ பரிசுத்தத்தின் மேன்மையும் (Human Heart and God’s Purity)

இயேசு தமது சீஷர்களுக்கு போதித்தபடி (மத் 12:33-34), மனித இயல்பு நற்செயல்களைச் செய்யக் கூடியதாக இருந்தாலும் — அதாவது நமது பிள்ளைகளைப் பராமரிப்பது போன்ற காரியங்களைச் செய்தாலும் — இயேசு, பொல்லாதவர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல ஈவுகளைக் கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, பரம பிதாவானவர் தம்மிடத்தில் வேண்டிக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா என்றார். (லூக்கா 11:13) என்று அறிவித்தார். தேவனுடைய பரிசுத்தம் எந்தளவுக்கு மேன்மையானது என்றால், அவர் ஒருவரை மட்டுமே அதற்கு அவர்: நீ என்னை நல்லவன் என்று சொல்வானேன்? தேவன் ஒருவரைத்தவிர நல்லவன் ஒருவனும் இல்லையே; நீ ஜீவனில் பிரவேசிக்க விரும்பினால் கற்பனைகளைக் கைக்கொள் என்றார். (மத் 19: 17) என்று அழைக்க முடியும். ஒருவர் வெளிப்புறத்தில் அனைத்துக் கற்பனைகளையும் கைக்கொண்டாலும், தேவனுடைய பார்வையில் இன்னும் குறைவுள்ளவராகவே இருக்கலாம் (மத்19:16-22).

2. மனிதனின் உள்மன நிலை பற்றிய இயேசுவின் அறிவு (Jesus’ Knowledge of Human Nature)

மனுஷர்கள் இயேசுவின் அற்புதங்களைக் கண்டு அவருடைய நாமத்தில் விசுவாசம் வைத்தபோதும், நம்முடைய ஆண்டவர் எச்சரிக்கையாக இருந்தார். அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் குறிப்பிடுகையில், இயேசு தம்மை அவர்களுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கவில்லை, ஏனென்றால் அவர் எல்லா மனிதர்களையும் அறிந்திருந்தார், மேலும் மனிதனைப் பற்றி யாரும் சாட்சியமளிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் மனிதனில் உள்ளதை அவர் அறிந்திருந்தார் (யோவான் 2:24-25) எனக் கூறுகிறார். மேலும் கிறிஸ்து, ‘வெளிச்சம் உலகத்தில் வந்ததென்றும், மனுஷர் தங்கள் கிரியைகள் தீயதாயிருந்தபடியினால், வெளிச்சத்தைவிட இருளையே விரும்பினார்கள்’ (யோவான் 3:19) என்று பிரகடனப்படுத்துகிறார்.

நமது இயல்பான ஆவிக்குரிய நிலைமை, தேவ குமாரன் நம்மை விடுவிக்க வேண்டிய அடிமைத்தனமாகவும் (யோவான் 8:32-36), அல்லது தேவ குமாரன் நமக்கு ஜீவனைக் கொடுக்க வேண்டிய மரணமாகவுமே (யோவான் 5:24-25) விவரிக்கப்பட முடியும். பாவம் என்பது நமது வாழ்வின் மேற்பகுதியில் மட்டும் இருப்பது அல்ல: ‘இதயத்திலிருந்து தீய எண்ணங்கள், கொலைகள், விபச்சாரம், விபச்சாரங்கள், திருட்டுகள், பொய் சாட்சி, தூஷணங்கள்’ (மத் 15:19). நமது இருதயமே நம்மை அசுசிப்படுத்துகிறது. 

3. மத பக்தி இரட்சிக்க முடியாது (Religious Zeal Cannot Save)

பவுல் மற்றும் இயேசு ஆகிய இருவருமே நாம் சுபாவத்தினாலே பாவத்தில் கட்டுண்டு இருக்கிறோம் என்று போதித்தனர். தீவிரமான மத பக்தி அல்லது மகத்தான மிஷனெரி முயற்சிகள் கூட நம்மை இரட்சிக்க முடியாது. பரிசேயர்கள் ஒருவனைத் தங்கள் மார்க்கத்தில் சேர்க்கக் கடலையும் பூமியையும் சுற்றித் திரிந்தார்கள், ஆனால் அவனைத் தங்களைப்பார்க்கிலும் இரட்டிப்பாய நரகத்தின் மகனாக்கவே அவர்களால் முடிந்தது (மத் 23:15). தேவனுக்கு ஊழியம் செய்வதாக நினைத்தவர்கள், ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்களின் மிகக் கடுமையான எதிரிகளாக மாறினார்கள் (யோவான் 16:2). தேவனைப்பற்றிய வைராக்கியம் (Zeal for GOD) பாராட்டுக்குரியதுதான், ஆனால் அது அறிவோடு கூடியதாக இருக்க வேண்டும் (ரோம 10:2). மனிதர்களாகிய நாம், எவ்வளவுதான் பக்திமான்களாக இருந்தாலும், தேவனுக்கு முன்பாக நம்மை அவராலே அங்கீகரிக்கப்படக்கூடிய தகுதியான நிலையில் கொண்டுவந்து நிறுத்த முற்றிலும் இயலாதவர்களாக இருக்கிறோம்.

துணைநிற்கும் தமிழ் வேதாகம வசனங்கள் (Accompanying Tamil Bible Verses)

போதனை, பிரசங்கம் மற்றும் தனிப்பட்ட தியானத்திற்காகப் பயன்படும் வகையில் முழுமையாக எழுதப்பட்ட வேதாகம வசனங்கள்:

• லூக்கா 11:13 : “பொல்லாதவர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல ஈவுகளைக் கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, பரமபிதாவானவர் தம்மிடத்தில் வேண்டிக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா என்றார்.”
• மத்தேயு 19:17 : “அதற்கு அவர்: என்னை நல்லவன் என்று சொல்வானேன்? தேவன் ஒருவர் தவிர நல்லவன் ஒருவனும் இல்லையே; நீ ஜீவனில் பிரவேசிக்க விரும்பினால் கற்பனைகளைக் கைக்கொள் என்றார்.”
• யோவான் 2:24-25 : “இயேசுவோ, எல்லாரையும் அறிந்திருந்தபடியால், அவர்களை நம்பித் தம்மை ஒப்புக்கொடுக்கவில்லை. மனுஷனுள்ளத்திலிருக்கிறதை அவர் அறிந்திருந்தபடியால், மனுஷனைக்குறித்து ஒருவன் அவருக்குச் சாட்சி கொடுக்கவேண்டியதாயிருக்கவில்லை.”
• யோவான் 3:19 : “ஒளியானது உலகத்திலே வந்திருந்தும் மனுஷருடைய கிரியைகள் பொல்லாதவைகளாயிருக்கிறபடியினால் அவர்கள் ஒளியைப் பார்க்கிலும் இருளை விரும்புகிறதே அந்த ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குக் காரணமாயிருக்கிறது.”
• மத்தேயு 15:19 : “எப்படியெனில், இருதயத்திலிருந்து பொல்லாத சிந்தனைகளும், கொலைகளும், விபசாரங்களும், வேசித்தனங்களும், களவுகளும், பொய்ச்சாட்சிகளும், தூஷணங்களும் புறப்பட்டுவரும்.”
• மத்தேயு 23:15 : “மாயக்காரராகிய வேதபாரகரே! பரிசேயரே! உங்களுக்கு ஐயோ, ஒருவனை உங்கள் மார்க்கத்தானாக்கும்படி கடலையும் பூமியையும் சுற்றித்திரிகிறீர்கள்; அவன் மார்க்கத்தானானபோது அவனை உங்களிலும் இரட்டிப்பாய நரகத்தின் மகனாக்குகிறீர்கள்.”
• ரோமர் 10:2 : “அவர்கள் தேவனைப்பற்றி வைராக்கியமுள்ளவர்களென்று அவர்களைக்குறித்துச் சாட்சிசொல்கிறேன்; ஆகிலும் அது அறிவிற்கேற்ற வைராக்கியமல்ல.”

தொடரும்……

Pastor M.JAYARAJ, MA,B.Th, 22-10-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes