இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம் (The Death of Jesus)
1. கிறிஸ்துவின் மரணத்தைக் குறித்த பவுலின் போதனை
பவுல் இயேசுவைக் பாவத்திலிருந்து மீட்பவராகக் கருதினார் என்றும், ஆனால் இயேசு தம்மை தேவனால் அனுப்பப்பட்ட ஒரு போதகராக மட்டுமே கருதினார் என்றும் சிலர் நினைக்கின்றனர். இதன் அடிப்படையில், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணத்திற்கு பவுல் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்ததாக அவர்கள் அவரைக் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.
இந்தக் கருத்தை வில்ஹெல்ம் பௌசெட் (Wilhelm Bousset) மற்றும் வில்ஹெல்ம் வ்ரெடே (Wilhelm Wrede) ஆகியோர் முன்வைக்கின்றனர். யோஹானஸ் வைஸ் (Johannes Weiss) என்பவரும் மீட்பைக் குறித்த விஷயத்தில் இயேசுவுக்கும் பவுலுக்கும் இடையே முற்றிலும் வேறுபட்ட கருத்துகள் இருந்ததாகக் கருதினார். அவர் கூறுவதாவது:
‘The difference remains between the voluntary and immediate apprehension of God’s love in childlike confidence, and the belief that man may venture to approach God, because God Himself has offered the necessary sacrifice upon the Cross of Christ.”
அதாவது, பிள்ளையைப் போன்ற நம்பிக்கையுடன் தேவனுடைய அன்பைத் தன்னிச்சையாகவும் நேரடியாகவும் ஏற்றுக்கொள்வதற்கும், கிறிஸ்துவின் சிலுவையில் தேவனே தேவையான பலியைச் செலுத்தியிருப்பதால் மனிதன் தேவனிடம் நெருங்கிச் செல்லலாம் என்று விசுவாசிப்பதற்கும் இடையே வேறுபாடு இருப்பதாக அவர் கருதினார்.
சில வேத அறிஞர்களின் தவறான புரிதல்களுக்கு முடிவே இல்லை என்று தோன்றுகிறது.
வில்ஃபிரிட் ஹாரிங்டன் (Wilfrid Harrington) கிறிஸ்துவின் மரணத்தைக் குறித்து பின்வருமாறு எழுதுகிறார்:
‘His death set humankind free because his life was laid down in defence of the value and dignity of the human person. ’12
அதாவது, மனிதனுடைய மதிப்பையும் கண்ணியத்தையும் பாதுகாப்பதற்காகத் தம்முடைய உயிரை அவர் கொடுத்ததால், அவருடைய மரணம் மனிதகுலத்தை விடுதலையாக்கியது என்பதே அவருடைய கருத்தாகும்.
மேலும், கிறிஸ்து பாவத்திற்கான தண்டனையைத் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டார் என்ற எந்தக் கருத்தும் ‘a travesty of the gospel’ என்றும் ‘a caricature of God’ என்றும் அவர் கூறுகிறார்.
இத்தகைய கருத்துகள் கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் உண்மையான மீட்பின் நோக்கத்தையும், அதில் அடங்கியுள்ள பாவநிவாரணத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் மறுக்கின்றன.
2. கிறிஸ்துவின் மரணம் — மீட்பும் பாவநிவாரணமும் (Redemption and Atonement)
பவுல் கிறிஸ்துவின் மரணத்தை மீட்பின் செயலாகவும் பாவநிவாரணத்தின் செயலாகவும் கருதினார் என்பது மிகவும் தெளிவான உண்மையாகும்.
சிலுவையில் கிறிஸ்து பாவநிவாரண பலியாக முன்வைக்கப்பட்டார். இதன் மூலம் தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பும் பரிசுத்த கோபமும் திருப்தியடைந்தன (Rom. 3:25).
பாவமற்றவராகிய கிறிஸ்து, கிருபையின் அடிப்படையில் நமக்குப் பதிலாகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலம் பாவமாக்கப்பட்டார் (2 Cor. 5:21).
பாவிகளாகிய நாம் அனைவரும், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணப் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள அனைத்தையும் முழுமையாகக் கீழ்ப்படியாத காரணத்தினால் அதன் சாபத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறோம் (Gal. 3:10).
ஆனால், விசுவாசிகளுக்கு நற்செய்தியாக இருப்பது:
‘Christ has redeemed us from the curse of the law, having become a curse for us’ (Gal. 3:13).
கிறிஸ்து நமக்குப் பதிலாக நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்தைத் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டதால், அந்தச் சாபத்திலிருந்து நம்மை மீட்டார் என்பதே இதன் பொருளாகும்.
கிறிஸ்துவின் மரணம் தேவனுக்குச் செலுத்தப்பட்ட காணிக்கையாகவும் பலியாகவும் இருக்கிறது (Eph. 5:2). அது தேவனுக்கும் மனந்திரும்பிய பாவிக்கும் இடையில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்துகிறது (Col. 1:20).
கிறிஸ்து தம்மையே மீட்கும் கிரயமாகக் கொடுத்தார் (1 Tim. 2:6). இதன் நோக்கம்:
‘He might redeem us from every lawless deed and purify for himself his own special people, zealous for good works’ (Titus 2:14).
அதாவது, சகல அக்கிரமங்களிலிருந்தும் நம்மை மீட்டு, நற்செயல்களைச் செய்வதில் ஆர்வமுள்ள தமக்குச் சொந்தமான பரிசுத்த மக்களாக நம்மை மாற்றுவதே கிறிஸ்துவின் மீட்பின் நோக்கமாகும்.
3. இயேசு தம்முடைய மரணத்தைக் குறித்து எவ்வாறு கருதினார்? (How Did Jesus View His Own Death?)
இயேசு தம்முடைய மரணத்தைக் குறித்து எவ்வாறு கருதினார்?
மீண்டும் ஹாரிங்டனின் கருத்தைக் குறிப்பிடுவோமானால், அவர் பின்வருமாறு கூறுகிறார்:
‘Jesus began his mission with optimism. He did not start off with a grim vision of a violent death at the end of the road. Not so at all.’
அதாவது, இயேசு தம்முடைய ஊழியத்தை நம்பிக்கையுடன் தொடங்கினார் என்றும், தம்முடைய வாழ்க்கைப் பயணத்தின் முடிவில் வன்முறையான மரணம் ஏற்படும் என்ற இருண்ட எண்ணத்துடன் அவர் தமது பணியைத் தொடங்கவில்லை என்றும் ஹாரிங்டன் கூறுகிறார்.
ஆனால், இந்தக் கருத்துக்கு மாறாக, யோவான் சுவிசேஷத்தில் யோவான் ஸ்நானகன் மேசியாவை இவ்வாறு அறிவித்தார்:
‘the Lamb of God who takes away the sin of the world’ (John 1:29, see also v. 36).
அதாவது, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக இயேசு கிறிஸ்து அடையாளப்படுத்தப்பட்டார். இயேசு இந்த அறிவிப்பை ஒருபோதும் மறுக்கவில்லை.
இந்த வர்ணனை பழைய ஏற்பாட்டின் பலிமுறைச் சடங்குகளைத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அங்கு பாவியின் மரணத்திற்குப் பதிலாக ஒரு மிருகத்தின் மரணம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
கிறிஸ்துவைக் குறித்து லியோன் மோரிஸ் (Leon Morris) கூறுவதாவது:
‘He is the complete embodiment of all the truth to which the sacrificial system pointed.”
அதாவது, பழைய ஏற்பாட்டின் பலிமுறைச் சடங்குகள் சுட்டிக்காட்டிய அனைத்துச் சத்தியங்களின் முழுமையான நிறைவேறுதலாகக் கிறிஸ்து விளங்குகிறார்.
இதிலிருந்து, இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம் எதிர்பாராத ஒரு நிகழ்வு அல்ல என்பதும், அது பாவநிவாரணத்திற்காக தேவனால் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட மீட்பின் செயலாகும் என்பதும் விளங்குகிறது.
4. வெண்கல சர்ப்பத்தின் அடையாளமும் கிறிஸ்துவின் மரணமும் (The Bronze Serpent and Christ’s Death)
நிக்கொதேமுவுடன் பேசும்போது இயேசு தம்முடைய மரணத்தைக் குறித்து வெளிப்படையாகக் குறிப்பிட்டார்:
‘And as Moses lifted up the serpent in the wilderness, even so must the Son of Man be lifted up, that whoever believes in him should not perish but have eternal life’ (John 3:14-15, referring to events described in Num. 21:4-9).
இங்கு இயேசு கிறிஸ்து ஓர் ஆட்டுக்குட்டியால் அல்ல, வெண்கல சர்ப்பத்தால் முன்குறிக்கப்பட்டுள்ளார். அதுவும் குற்றமற்ற தன்மையின் அடையாளத்தால் அல்ல, தீமையின் அடையாளத்தால் முன்குறிக்கப்பட்டுள்ளார்.
கர்த்தராகிய இயேசு பாவமற்றவர் (John 8:29,46; 14:30; 15:10) என்பதால், இந்த முன்குறிப்பு அவருடைய பதிலீட்டுப் பலியின் அடிப்படையில் மட்டுமே பொருத்தமானதாக இருக்கிறது.
சிலுவையில் கிறிஸ்து தம்முடைய மக்களின் பாவங்களைத் தம்மீது சுமந்தார்.
இதன் மூலம், பழைய ஏற்பாட்டில் மோசேயின் காலத்தில் உயர்த்தப்பட்ட வெண்கல சர்ப்பம், புதிய ஏற்பாட்டில் சிலுவையில் உயர்த்தப்படவிருந்த கிறிஸ்துவின் மரணத்தை முன்கூட்டியே சுட்டிக்காட்டியது என்பதை அறியலாம்.
விசுவாசத்துடன் வெண்கல சர்ப்பத்தை நோக்கியவர்கள் உயிர் பிழைத்ததைப்போல, கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிறவர்கள் நித்திய ஜீவனைப் பெறுகிறார்கள்.
5. நல்ல மேய்ப்பனாகிய கிறிஸ்து — ஆடுகளுக்காகத் தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்தவர் (Christ the Good Shepherd)
கர்த்தராகிய இயேசு தம்முடைய ஆடுகளுக்காகத் தம்முடைய உயிரைக் கொடுக்கிற நல்ல மேய்ப்பனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார் (John 10:11).
இதன் பொருள், அவர் தம்முடைய ஆடுகளுக்குப் பதிலாக மரித்தார் என்பதாகும்.
லாசரு மரித்தோரிலிருந்து உயிரோடு எழுப்பப்பட்ட பிறகு, பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பா ஒரு முக்கியமான கருத்தை அறிவித்தார். அதாவது, முழு தேசமும் அழிவதைவிட, மக்களுக்காக ஒரே மனிதன் மரிப்பது நல்லது என்று அவர் கூறினார் (John 11:49-50).
அதற்குப் பிறகு, சுவிசேஷத்தை எழுதியவர் அந்த நிகழ்வை விளக்கும்போது பின்வருமாறு கூறுகிறார்:
‘Now this he did not say on his own authority; but being high priest that year he prophesied that Jesus would die for the nation, and not for that nation only, but also that he would gather together in one the children of God who were scattered abroad’ (John 11:51-52).
கிறிஸ்துவின் மரணம் பதிலீட்டுப் பலியாக இருந்தது. ஆனால், காய்பா கருதிய நோக்கத்தில் அது அமையவில்லை.
தன்னுடைய சுயநல நோக்கங்களைக் கொண்டிருந்த அந்தப் பிரதான ஆசாரியன், முற்காலத்தில் இருந்த பிலேயாமைப் போலவே, தன்னையறியாமலேயே சத்தியத்தை அறிவித்தான்.
அதாவது, காய்பா தன்னுடைய அரசியல் மற்றும் தேச நலன் சார்ந்த நோக்கத்துடன் பேசியிருந்தாலும், அவருடைய வார்த்தைகள் இயேசுவின் மரணத்தின் உண்மையான மீட்பின் நோக்கத்தை முன்னறிவித்தன.
கிறிஸ்து ஒரு தேசத்திற்காக மட்டுமல்லாமல், சிதறிப்போயிருந்த தேவனுடைய பிள்ளைகள் அனைவரையும் ஒன்றாகக் கூட்டிச் சேர்ப்பதற்காகவும் மரித்தார்.
6. சுருக்க சுவிசேஷங்களில் கிறிஸ்துவின் மரணம் — மீட்பின் செயலாக (Christ’s Death as Redemption in the Synoptic Gospels)
சுருக்க சுவிசேஷங்களிலும் இயேசு தம்முடைய வரப்போகும் மரணத்தை வெறுமனே மற்றவர்களுடைய பாராட்டைப் பெறுவதற்கான ஒரு நிகழ்வாக அல்ல, மாறாக மீட்பின் செயலாகவே கருதினார் என்பதற்குப் போதுமான ஆதாரங்கள் உள்ளன.
நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு தம்முடைய மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் பல சந்தர்ப்பங்களில் முன்கூட்டியே அறிவித்தார் (Mark 8:31-33; 9:30-32; 10:32-34).
ஆனால், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட தீர்க்கதரிசனம் போன்ற எதற்கும் இடமளிக்காத குறுகிய தாராளவாதக் கண்ணோட்டத்தில் (Liberal View of Life), இத்தகைய தீர்க்கதரிசனங்களுக்கு இடமில்லை.
இயேசு தம்மைக் குறித்துப் பேசும்போது, பலருக்காகத் தம்முடைய உயிரை மீட்கும் கிரயமாகக் கொடுக்கும்படி மனுஷகுமாரனாக வந்ததாக அறிவித்தார் (Mark 10:45).
பழைய ஏற்பாட்டில், ‘மீட்கும் கிரயம்’ (Ransom) என்ற சொல் பல்வேறு பொருள்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது.
- வேறொருவர் செலுத்த வேண்டிய தண்டனைக்குப் பதிலாகச் செலுத்தப்படும் உயிர் அல்லது கிரயம் (Exod. 21:30).
- சிறைபிடிக்கப்பட்ட ஒருவரை விடுதலை செய்வதற்காகச் செலுத்தப்படும் பணம் (Lev. 25:51-52).
- குறிப்பிட்ட பலிகளுக்குப் பதிலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் அதற்குச் சமமான பொருள் அல்லது கிரயம் (Num. 18:15).
துன்பப்படுகிற ஊழியக்காரனின் மரணம் அநேகரை நீதிமான்களாக்கும் (Isa. 53) என்ற கருத்தே இயேசுவின் இந்த அறிவிப்புக்குப் பின்னணியாக அமைந்துள்ளது.
எனவே, இயேசு தம்முடைய மரணத்தை ஒரு தியாகச் செயலாக மட்டும் கருதவில்லை. மாறாக, பலருக்குப் பதிலாகத் தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்து அவர்களை மீட்கும் பதிலீட்டுப் பலியாகவே கருதினார்.
7. கடைசி இராப்போஜனத்தில் கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் விளக்கம் (Christ’s Death at the Last Supper)
கடைசி இராப்போஜனத்தின்போது, கிறிஸ்து அப்பத்தை எடுத்து, அதை ஆசீர்வதித்து, பிட்டு, சீடர்களுக்குக் கொடுத்து, பின்வருமாறு கூறினார்:
‘Take, eat; this my body’ (Matt. 26:26).
மேலும், பாவமன்னிப்புக்காக அநேகருக்காகத் தம்முடைய இரத்தம் சிந்தப்படப்போகிறது என்றும் அவர் கூறினார் (Matt. 26:28).
இயேசுவின் மரணத்திற்கும், அந்த மரணத்திற்கு வழிவகுத்த நிகழ்வுகளுக்கும் நான்கு சுவிசேஷங்களும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன (see Matt. 21-27; Mark 11-15; Luke 9:51; 19:28 23:56; John 12-19).
எனவே, பதிலீட்டுப் பாவநிவாரணம் (Substitutionary Atonement) என்ற கருத்தை பவுல் புதிதாக உருவாக்கினார் என்று கூறுவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகும்.
ஏனெனில், இந்தப் போதனை கிறிஸ்துவின் சொந்தப் போதனைகளிலேயே காணப்படுகிறது.
இயேசு தம்முடைய மரணத்திற்கு முன்பே அதன் நோக்கத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்கியிருந்தார். தம்முடைய சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் பலியாகக் கொடுப்பதன் மூலம் பாவமன்னிப்பையும் மீட்பையும் ஏற்படுத்தப்போகிறார் என்பதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.
ஆகவே, பதிலீட்டுப் பாவநிவாரணம் என்பது பவுல் அறிமுகப்படுத்திய புதிய கோட்பாடு அல்ல; அது இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளிலும், அவருடைய மரணத்தின் நோக்கத்திலும் அடிப்படையாகக் கொண்ட வேதாகமச் சத்தியமாகும்.
8. முக்கிய இறையியல் கருத்துகள் (Key Theological Teachings)
| தலைப்பு | முக்கிய போதனை |
| கிறிஸ்துவின் மரணம் | பாவிகளின் மீட்பிற்காகக் கிறிஸ்து மரித்தார். |
| பாவநிவாரணம் | கிறிஸ்துவின் பலியினால் தேவனுடைய நீதியும் பரிசுத்தமும் திருப்தியடைந்தன. |
| பதிலீட்டுப் பலி | பாவமற்ற கிறிஸ்து பாவிகளுக்குப் பதிலாகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்தார். |
| நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபம் | கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமானதால் நம்மை நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திலிருந்து மீட்டார். |
| தேவனோடு சமாதானம் | கிறிஸ்துவின் மரணம் தேவனுக்கும் மனந்திரும்பிய பாவிக்கும் இடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துகிறது. |
| மீட்கும் கிரயம் | அநேகரை மீட்பதற்காகக் கிறிஸ்து தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்தார். |
| நல்ல மேய்ப்பன் | தம்முடைய ஆடுகளுக்காகத் தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்தார். |
| கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் | தம்முடைய மரணத்தை முன்கூட்டியே அறிவித்ததோடு உயிர்த்தெழுதலையும் அறிவித்தார். |
| கடைசி இராப்போஜனம் | தம்முடைய சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் பாவமன்னிப்பின் பலியாகக் கொடுக்கப்போவதை வெளிப்படுத்தினார். |
9. மையச் சத்தியம் (Central Truth)
இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம் ஒரு சாதாரண மனித மரணமோ அல்லது மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக அமைந்த தியாகச் செயலோ அல்ல. அது பாவிகளுக்குப் பதிலாக அவர் தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்த மீட்பின் செயலாகும். அவர் நம்முடைய பாவங்களையும் சாபத்தையும் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டு, தமது இரத்தத்தினால் பாவநிவாரணத்தையும், தேவனோடு சமாதானத்தையும், நித்திய மீட்பையும் ஏற்படுத்தினார். இந்தப் பதிலீட்டுப் பாவநிவாரணத்தின் சத்தியம் பவுலின் போதனைகளில் மட்டுமல்லாமல், இயேசு கிறிஸ்துவின் சொந்தப் போதனைகளிலும் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.
தொடரும்……
Pastor M.JAYARAJ, MA,B.Th, 03-11-2026
Credit :The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes