பரிசுத்த ஆவியானவர் மற்றும் இரட்சிப்பின் வழி –(The Holy Spirit)
1. பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு தெய்வீக நபர்
வேதாகம அறிஞரான A. M. Hunter, மற்ற பலரைக் காட்டிலும் வேதாகமத்தின் நம்பகத்தன்மைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பவராக இருந்தபோதிலும், அப்போஸ்தலனாகிய பவுலைக் குறித்து, “பரிசுத்த ஆவியானவரை ஒரு தெய்வீக நபராக அவர் கருதினார் என்று கூறுவது ஆதாரங்களை மிகைப்படுத்துவதாக இருக்கும்” என எழுதுகிறார்.
ஆனால் உண்மையில், பவுலும் இயேசுவும் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு தெய்வீக நபர் என்பதையே போதிக்கின்றனர்.
இயேசு உயிர்த்தெழுந்த பின்னர், தாம் அவர்களுக்குப் போதித்த அனைத்தையும் உலகமெங்கும் சென்று போதிக்கும்படி தமது சீடர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். கிறிஸ்துவிடம் திரும்பியவர்களுக்கு பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கூறினார்.
(Matt. 28:19-20).
இங்கே குறிப்பிடப்படும் ஒரே நாமம் தெய்வீக நாமமாகும். அந்த ஒரே நாமம் மூன்று நபர்களையும் உள்ளடக்கியது: பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர்.
2. பரிசுத்த ஆவியானவர் வெறும் வல்லமை அல்ல; அவர் ஒரு நபர்
தேவனுடைய ஆவியானவரைப் பற்றிய இத்தகைய புரிதல் சுவிசேஷங்களிலும், பவுலின் நிருபங்களிலும், புதிய ஏற்பாட்டின் மற்ற பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது.
பரிசுத்த ஆவியானவர் வெறுமனே ஒரு வல்லமை அல்லது செல்வாக்கு அல்ல; அவர் ஒரு நபர் என்று இயேசு போதிக்கிறார்.
- அவர் போதிக்கிறார் (Luke 12:12; John 14:26).
- அவர் பேசுகிறார் (John 16:13).
- அவர் பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்களுக்கு ஏவுதலளித்தார் (Matt. 22:43).
- புதிய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்களுக்கும் ஏவுதலளிப்பார் (John 14:26).
மேலும், அவர் ஒரு தெய்வீக நபராக இருப்பதால், அவருக்கு விரோதமாகத் தூஷணம் செய்யப்படவும் முடியும் (Matt. 12:31).
3. பரிசுத்த ஆவியானவர் கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துகிறார்
பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு பொருளைக் குறிக்கும் ‘it’ அல்ல; அவர் ஒரு நபரைக் குறிக்கும் ‘he’ ஆவார் (எ.கா. John 16:13-14).
அவருடைய முக்கியமான பணி கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துவதாகும். கிறிஸ்துவுக்குரியவைகளை எடுத்து, அவற்றை அவருடைய மக்களுக்கு அறிவிப்பதன் மூலம் அவர் இந்தப் பணியைச் செய்கிறார் (John 16:14-15).
இதையே பவுலும் தமது போதனையில் தெளிவாகக் கூறுகிறார்.
பரிசுத்த ஆவியானவர் இல்லாத இயற்கை மனிதனின் நிலை மிகவும் பரிதாபகரமானது:
‘But the natural man does not receive the things of the Spirit of God, for they are foolishness to him; nor can he know them, because they are spiritually discerned’ (1 Cor. 2:14).
பரிசுத்த ஆவியானவர் இல்லாமல், கிறிஸ்து யார் என்பதையும், பாவிகளுக்காக அவர் என்ன செய்திருக்கிறார் என்பதையும் நம்மால் உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
தேவனுக்குரிய காரியங்களைப் பரிசுத்த ஆவியானவர் அறிந்திருக்கிறார் (1 Cor. 2:11). அவரின்றி ஒருவராலும் கிறிஸ்தவராக இருக்க முடியாது (Rom. 8:9).
4. பரிசுத்த ஆவியானவரின் வாசமும் கிறிஸ்துவுடனான உறவும்
பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரு தெய்வீக நபர் என்றும், தமது மக்களுக்கு கிறிஸ்துவை வெளிப்படுத்துவதே அவருடைய அடிப்படைப் பணி என்றும் பவுலும் இயேசுவும் போதித்தனர்.
ஒருவர் கிறிஸ்துவுக்குள் இருந்தால், தேவனுடைய ஆவியானவர் அவருக்குள் வாசம் செய்கிறார்.
இயேசு பரிசுத்த ஆவியானவரை ‘another Helper’ அல்லது ‘another Advocate’ என்று அழைத்தார் (John 14:16). அதாவது, இயேசு எப்படிப்பட்ட உதவியாளராகவும் ஆதரவாளராகவும் இருக்கிறாரோ, அதேபோன்றவராகப் பரிசுத்த ஆவியானவர் இருக்கிறார்.
ஒருவருக்குள் பரிசுத்த ஆவியானவர் இருப்பது (John 14:17), அவருக்குள் பிதாவும் குமாரனும் வாசம் செய்வதற்குச் சமமானதாகும் (John 14:23).
ரோமர் 8ஆம் அதிகாரத்தில் பவுலின் போதனையும் இதனுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. தேவனுடைய ஆவியானவரே கிறிஸ்துவின் ஆவியானவர் என்றும், ஒருவனுக்குள் கிறிஸ்துவின் ஆவி இல்லாவிட்டால் அவன் கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமானவன் அல்ல என்றும் பவுல் கூறுகிறார் (Rom. 8:9).
5. கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் செயல்பாடுகள்
கிறிஸ்தவன் பின்வரும் காரியங்களில் வளர்ச்சியடையப் பரிசுத்த ஆவியானவர் உதவுகிறார்:
- ஜெபம் செய்ய: (Rom. 8:26-27; Eph. 2:18; 6:18).
- ஆராதனை செய்ய: (Phil. 3:3).
- அன்பிலும் ஐக்கியத்திலும் வளர: (Rom. 5:5; Phil. 2:1).
- தேவன் கொடுத்த வரங்களைப் பிறருடைய நன்மைக்காகப் பயன்படுத்த: (1 Cor. 12).
- பரிசுத்தத்தில் வளர்ச்சி அடைய: (Gal. 5:22-23).
தம்முடைய ஆண்டவரும் இரட்சகருமான இயேசுவைப் போலவே, பவுலும் தேவத்துவத்தைத் திரித்துவக் கண்ணோட்டத்திலேயே முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டிருந்தார்.
எனவே, கொரிந்தியருக்கு எழுதிய தமது இரண்டாம் நிருபத்தைப் பின்வரும் நன்கு அறியப்பட்ட வார்த்தைகளுடன் அவர் நிறைவு செய்தார்:
‘The grace of the Lord Jesus Christ, and the love of God, and the communion [or fellowship] of the Holy Spirit be with you all’ (2 Cor. 13:14).
பகுதி 2: இரட்சிப்பின் வழி (The Way of Salvation)
1. பாவியை கிறிஸ்துவிடம் கொண்டுவருவது பரிசுத்த ஆவியானவரின் செயல்
பாவியான ஒருவருடைய உள்ளத்தில் கிரியை செய்து, அவரை மனந்திரும்புதலுடனும் விசுவாசத்துடனும் கிறிஸ்துவிடம் கொண்டுவருவது தேவனாகிய பரிசுத்த ஆவியானவரே என்பதைப் பவுல் தெளிவுபடுத்துகிறார். கிறிஸ்துவில் இரட்சிப்பைக் கண்டடைவதற்காகவே அவர் இவ்வாறு செயல்படுகிறார்.
முதலில் பாவியைத் தமக்கென்று பிரித்தெடுப்பது தேவனே. ஏனெனில் நம்முடைய சொந்த முயற்சியினால் நாம் ஒருபோதும் தேவனைத் தேடமாட்டோம். நம்முடைய சித்தம் இயற்கையிலேயே மிகவும் கடினப்பட்டும் பிடிவாதமாகவும் இருப்பதால், தேவனோடு எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ள விரும்புவதில்லை (Rom. 3:11).
ஆனால் தேவன் தமது அன்பினால், ஒரு மக்களைத் தமக்கென்று முன்குறித்திருக்கிறார். உலகம் உண்டாவதற்கு முன்பே அவர் அந்த மக்களை நேசித்தார் (Rom. 8:29-30; 9:6-24; Eph. 1:3-11; 1 Thess. 1:4; 2 Tim. 1:9).
2. இரட்சிப்பின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் தேவனுடைய கிரியை
தேவன் தாம் தெரிந்துகொண்ட மக்களுடைய வாழ்க்கையில் பின்வரும் இரட்சிப்பின் செயல்களைச் செய்கிறார்:
- ஆவிக்குரிய உயிரைக் கொடுக்கிறார்: (Col. 2:13; 2 Cor. 5:17).
- பாவத்தைக் குறித்து மனந்திரும்புவதற்குத் திறனளிக்கிறார்: (2 Tim. 2:25).
- விசுவாசம் என்னும் ஈவை அருளுகிறார்: (Eph. 2:8; Phil. 1:29).
- கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தின் மூலம் அவர்களுடைய எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலையளித்து நீதிமான்களாக்குகிறார்: (Rom. 3:21-24; 10:4; 2 Cor. 5:21; Phil. 3:9).
- தமது குடும்பத்தில் அவர்களைப் பிள்ளைகளாகச் சேர்த்துக்கொள்கிறார்: (Eph. 1:5; Rom. 8:15-17,29; Gal. 4:5. 6).
- இந்த உலக வாழ்க்கையில் அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்குவதற்குத் தொடர்ந்து கிரியை செய்கிறார்: (Rom. 8:29; Eph. 5:25-27; Titus 2:14).
- ஒவ்வொரு சோதனையிலும் உபத்திரவத்திலும் அவர்களைப் பாதுகாக்கிறார்: (Rom. 8:33-34).
- இறுதியாக அவர்களை மகிமைக்குள் சேர்த்துக்கொள்கிறார்: (Rom. 8:30-39).
இவ்வாறு, இரட்சிப்பின் தொடக்கம் முதல் அதன் நிறைவு வரை தேவனே தமது மக்களுடைய வாழ்க்கையில் கிரியை செய்கிறார் என்பதைப் பவுல் எடுத்துரைக்கிறார்.
3. இயேசுவின் போதனையும் பவுலின் போதனையும் ஒன்றே
கிறிஸ்து போதித்த இரட்சிப்பின் திட்டம், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் அறிவித்த இரட்சிப்பின் திட்டத்திலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது என்று சிலர் கூறுகின்றனர்.
உதாரணமாக, ரோமர் 9ஆம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் முன்குறித்தல் என்னும் உபதேசத்தைக் குறித்து David Cairns பின்வருமாறு கூறுகிறார்:
‘It is because Paul’s verses indicate a view of God untrue to the revelation given by our Lord that we object to them. This god, then, is not the true God, or let us rather say that for the moment St Paul’s understanding of God is imper. fect.’
ஆனால் உண்மையில், திருப்திகரமற்றதாக இருப்பது பவுலின் தேவனைப் பற்றிய புரிதல் அல்ல; David Cairns-இன் புரிதலே போதுமானதாக இல்லை என்று தோன்றுகிறது.
மத்தேயு 11:25-27இல் நம்முடைய ஆண்டவர் இயேசு செய்த ஜெபத்தைவிட, முன்குறித்தல் என்னும் கோட்பாட்டை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தும் ஜெபத்தை ஒருவராலும் எளிதில் கற்பனை செய்ய முடியாது:
‘I thank you, Father, Lord of heaven and earth, because you have hidden these things from the wise and prudent and have revealed them to babes. Even so, Father, for so it seemed good in your sight. All things have been delivered to me by my Father, and no one knows the Son except the Father. Nor does anyone know the Father except the Son, and he to whom the Son wills to reveal him.’
4. இயேசுவின் போதனையில் தெரிந்துகொள்ளுதல்
இயேசு தெரிந்துகொள்ளுதல் (Election) என்ற கோட்பாட்டின் மொழியிலேயே பேசினார்:
‘For false christs and false prophets will arise and show great signs and wonders, so as to deceive, if possible, even the elect’ (Matt. 24:24).
தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்கள் என்பவர்கள் தேவனைத் தெரிந்துகொண்டவர்கள் மட்டுமல்ல; அதற்கு மாறாக, தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களே ஆவர். அவர்கள் தேவனைத் தெரிந்துகொண்டார்கள் என்பது உண்மையாக இருந்தாலும், அவர்களைத் தெரிந்துகொண்டது தேவனே என்பதே இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.
பிதா குமாரனுக்குக் கொடுத்தவர்கள் மட்டுமே விசுவாசத்துடன் அவரிடத்தில் வருவார்கள் (John 6:37; see John 17:2,6,9,11).
பிதா ஒருவரை இழுத்துக்கொள்ளாவிட்டால், ஒருவனும் கிறிஸ்துவிடம் வர முடியாது (John 6:44,65).
இந்தப் போதனை முதல் நூற்றாண்டில் இயற்கை மனிதனுக்கு எவ்வளவு இடறலாக இருந்ததோ, அதேபோல இன்றும் இருக்கிறது. இதன் காரணமாக, அதுவரை இயேசுவைப் பின்பற்றிவந்த பலர் அவரைவிட்டுப் பிரிந்துபோனார்கள் (John 6:66).
5. இயேசுவும் பவுலும் அறிவித்தது ஒரே சுவிசேஷம்
இயேசுவும் பவுலும் தங்களுடைய கருத்துகளை ஒரே மாதிரியான சொற்களில் வெளிப்படுத்தவில்லை என்றாலும், அவர்கள் அறிவித்த சுவிசேஷம் ஒன்றே.
கிறிஸ்து தமது உவமைகளின் மூலம் பின்வரும் நபர்களைக் குறித்து எச்சரித்தார்:
- ஆலயத்தில் இருந்த பரிசேயன் (Luke 18:9-14).
- ஊதாரி குமாரனுடைய மூத்த சகோதரன் (Luke 15:28).
- திராட்சத்தோட்டத்தில் கடினமாக உழைத்த வேலையாட்கள் (Matt. 20:1-16).
இவர்கள் நீதியின் நியாயப்பிரமாணத்தைப் பின்பற்ற முயன்றும் நீதியை அடையவில்லை. ஏனெனில் அவர்கள் தாழ்மையுடன் விசுவாசத்தின் மூலம் அதைப் பெற்றுக்கொள்ளாமல், கிரியைகளின் மூலமாக அதை அடைய முயன்றார்கள் (Rom. 9:31-32).
கிறிஸ்து நீதிமான்களை அழைக்க வராமல், பாவிகளை அழைக்க வந்தார் (Mark 2:17).
பரிசேயர்கள் அவரை ‘a friend of tax collectors and sinners’ என்று இகழ்ந்தனர் (Matt. 11:19).
தங்களைக் கடவுளுக்கு முன்பாகவும் மனிதர்களுக்கு முன்பாகவும் மதிப்பிற்குரியவர்களாகவும் நீதிமான்களாகவும் கருதிக்கொண்டவர்களுக்கு இடறலாக இருந்தாலும், இயேசு இழந்துபோனவர்களிடமும் தேவபக்தியற்றவர்களிடமும் அன்புடன் சென்றடைந்தார் (Luke 7:36-50: 15:1-32).
பவுலின் எழுத்துகளில் அடிக்கடி காணப்படும் ‘justified’ என்ற சொல்லைக்கூட, மனந்திரும்பிய பாவியை தேவன் ஏற்றுக்கொள்வதைக் குறிப்பிட இயேசு பயன்படுத்தினார் (Luke 18:14).
கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசம் இரட்சிப்பையும் (Luke 7:50), சுகத்தையும் கொண்டுவருகிறது (Luke 8:48; 17:19:18:42).
6. மதச் சடங்குகள் இரட்சிப்பை அளிக்க முடியாது
மதச் சடங்குகளையும் வெளிப்புறமான மத அனுசரிப்புகளையும் கடைப்பிடிப்பதால் ஒருவரும் இரட்சிக்கப்பட முடியாது.
இயேசு தமது காலத்தில் இருந்த பரிசேயர்களுக்கும் சதுசேயர்களுக்கும் இதைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்:
‘Assuredly, I say to you that tax collectors and harlots enter the kingdom of God before you. For John came to you in the way of righteousness, and you did not believe him; but tax collectors and harlots believed him; and when you saw it, you did not afterward relent and believe him’ (Matt. 21:31-32).
கருத்துகளை வெளிப்படுத்தும் விதங்கள் வேறுபடுவதால், அவற்றின் அடிப்படைக் கருத்துகளும் வேறுபட்டவை என்று அர்த்தமல்ல.
இயேசுவும் பவுலும் ஒரே சத்தியத்தையே அறிவிக்கின்றனர்: தேவனுடைய இலவசக் கிருபையினால், இயேசு கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தின் வழியாகப் பாவி இரட்சிக்கப்படுகிறான்.
7. தேவனுடைய பிள்ளைகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதல்
தேவன் பாவிக்குப் புதிய ஜீவனைக் கொடுக்கிறார் (John 3:3; 5:24). மேலும், அவரைத் தமது குடும்பத்தில் பிள்ளையாக ஏற்றுக்கொள்கிறார். இதன் மூலம் அவர் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனைத் தமது பிதாவாக அழைக்க முடிகிறது (Matt. 6:9).
விசுவாசி தேவனைப் ‘பிதா’ என்று அழைப்பது, கிறிஸ்து தேவனைப் பிதா என்று அழைப்பதற்குச் சமமான முறையில் அல்ல. இருப்பினும், இயேசு தமது சீடர்களிடம் பின்வருமாறு கூறினார்:
‘I am ascending to my Father and your Father, and to my God and your God’ (John 20:17).
இதன் தொடர்ச்சியாக, கிறிஸ்து தம்மைப் பின்பற்றுகிறவர்களைத் தமது ‘சகோதரர்கள்’ என்று அழைக்கிறார் (Matt. 28:10; John 20:17).
தமது ஊழியத்தின் ஆரம்ப காலத்திலேயே, இயேசு தமது சீடர்களை நோக்கித் தமது கையை நீட்டி அறிவித்தார்:
“Here are my mother and my brothers! For whoever does the will of my Father in heaven is my brother and sister and mother’ (Matt. 12:49-50).
இதன் மூலம் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி வாழ்கிறவர்கள் கிறிஸ்துவுடன் குடும்ப உறவுக்குள் கொண்டுவரப்படுகிறார்கள் என்பது வெளிப்படுகிறது.
8. கிறிஸ்துவோடு இணைந்திருப்பதன் மூலம் பரிசுத்தத்தில் வளருதல்
உண்மையான திராட்சச்செடியான கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்ட கிளையாக இருப்பதன் மூலமே பரிசுத்தத்தில் வளர்ச்சி உண்டாகிறது (John 15:1-6).
ஜெபத்திற்குப் பதில் கிடைத்தல், கீழ்ப்படிதல், அன்பு, மகிழ்ச்சி ஆகிய கனிகள் சுயமுன்னேற்றத் திட்டங்களின் மூலம் கிடைப்பவை அல்ல. மாறாக, கிறிஸ்துவின் மூலமாக ஆவிக்குரிய போஷாக்கைப் பெறுவதன் மூலம் அவை உண்டாகின்றன (John 15:7-17).
9. இரட்சிப்பின் நிச்சயமும் நித்திய பாதுகாப்பும்
பவுலைப் போலவே, இயேசுவும் உண்மையான கிறிஸ்தவன் விசுவாசத்தைவிட்டு முற்றிலும் விழுந்துபோவதில்லை என்று போதிக்கிறார். இருப்பினும், அவன் தேவனோடு கொண்டிருக்கும் நெருக்கமான ஐக்கியத்தை இழக்கக்கூடும்.
ஆனாலும், விசுவாசிக்குக் கிறிஸ்துவின் வாக்குறுதி உண்டு:
‘And I give them eternal life, and they shall never perish; neither shall anyone snatch them out of my hand’ (John 10:28).
நியாயத்தீர்ப்பின்போது கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமானவர்கள் அல்ல என்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறவர்கள், ஒருகாலத்தில் அவரை அறிந்திருந்து பின்னர் அவரைவிட்டுப் பிரிந்துபோனவர்கள் அல்ல.
மாறாக, ஆண்டவர் அவர்களிடம்,
‘I never knew you’ (Matt. 7:22)
என்று கூறுகிறவர்களே அவர்கள்.
மறுபுறம், முன்குறிக்கப்பட்டவர்கள் மகிமைப்படுத்தப்படுவார்கள். அவர்கள் நித்தியத்திலிருந்து நித்தியம்வரை தேவனால் நேசிக்கப்படுகிறவர்கள்.
முக்கிய இறையியல் கருத்துகளின் சுருக்கம்
- பரிசுத்த ஆவியானவர் தெய்வீக நபர்: அவர் வெறும் வல்லமை அல்லது செல்வாக்கு அல்ல; போதிக்கிறவர், பேசுகிறவர், கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்துகிறவர்.
- பரிசுத்த ஆவியானவரின் வாசம்: கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமான ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் பரிசுத்த ஆவியானவர் வாசம் செய்கிறார்.
- கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் அவருடைய பணி: ஜெபம், ஆராதனை, அன்பு, ஐக்கியம், ஆவிக்குரிய வரங்களைப் பயன்படுத்துதல், பரிசுத்தத்தில் வளருதல் ஆகியவற்றிற்கு அவர் உதவுகிறார்.
- இரட்சிப்பின் தொடக்கம் தேவனிடமே உள்ளது: பாவியைத் தெரிந்துகொண்டு, அவருக்கு ஆவிக்குரிய உயிரையும் விசுவாசத்தையும் அளித்து, நீதிமானாக்கி, தமது பிள்ளையாக ஏற்றுக்கொள்வது தேவனுடைய கிரியை.
- இயேசுவும் பவுலும் ஒரே சுவிசேஷத்தை அறிவித்தனர்: இரட்சிப்பு மனிதனுடைய கிரியைகளால் அல்ல; தேவனுடைய இலவசக் கிருபையினால், கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தின் மூலம் கிடைக்கிறது.
- பரிசுத்தத்தில் வளருதல் கிறிஸ்துவோடு இணைந்திருப்பதால் உண்டாகிறது: உண்மையான ஆவிக்குரிய கனிகள் கிறிஸ்துவிடமிருந்து கிடைக்கும் போஷாக்கின் விளைவாகும்.
- விசுவாசிக்கு நித்திய பாதுகாப்பு உண்டு: கிறிஸ்துவுக்குச் சொந்தமானவர்களை அவர் தமது கரத்தில் பாதுகாக்கிறார்.
மையச் சத்தியம்
பரிசுத்த ஆவியானவர் பாவியை கிறிஸ்துவிடம் கொண்டுவருகிறார்; கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தின் மூலம் தேவனுடைய கிருபையினால் இரட்சிப்பு கிடைக்கிறது. இரட்சிக்கப்பட்டவர் தேவனுடைய பிள்ளையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியால் பரிசுத்தத்தில் வளர்ந்து, கிறிஸ்துவின் நித்திய பாதுகாப்பில் நிலைத்திருக்கிறார்.
தொடரும்……
Pastor M.JAYARAJ, MA,B.Th, 06-11-2026
Credit :The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes