அறிமுகம்: Part-1
இயேசுவும் பவுலும்: நீங்கள் ஒருபோதும் கேள்விப்படாத 5 ஆச்சரியமான உண்மைகள்.
அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இயேசு போதித்ததிலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு புதிய மதத்தை உருவாக்கினாரா? இந்த கேள்வி பலருடைய மனதில் எழுவதுண்டு. இது ஒரு புதிய கேள்வி அல்ல; பல ஆண்டுகளாக அறிஞர்கள் மற்றும் விசுவாசிகள் மத்தியில் இது ஒரு விவாதப் பொருளாக இருந்து வருகிறது. சில அறிஞர்கள் பவுல்தான் கிறிஸ்தவத்தின் உண்மையான நிறுவனர் என்று கூட வாதிடுகின்றனர். பவுல் இயேசுவின் போதனைகளை தவறாகப் புரிந்துகொண்டு அதை சிதைத்துவிட்டாரா என்ற எண்ணம் பலருக்கு உள்ளது.
ஆனால், ஆழமாகப் பார்க்கும்போது, பவுல் இயேசுவின் போதனைகளை சிதைக்கவில்லை, மாறாக சிலுவை மற்றும் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகான புதிய யதார்த்தத்தில் அவற்றை விளக்கிப் பயன்படுத்தினார் என்பதே உண்மை. அவர்களின் வேறுபாடுகள் முரண்பாடுகள் அல்ல, மாறாக மீட்பின் வரலாற்றில் அவர்கள் நின்ற வெவ்வேறு இடங்களின் விளைவுகளே. இந்த ஆய்வு, இயேசுவுக்கும் பவுலுக்கும் இடையே உள்ள ஆழமான ஒற்றுமையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் ஐந்து ஆச்சரியமான உண்மைகளை முன்வைக்கிறது.
நரகம் பற்றிய எச்சரிக்கைகளை பவுல் கண்டுபிடிக்கவில்லை; இயேசுவின் வார்த்தைகள் மிகவும் கடுமையாக இருந்தன.
பலர் இயேசுவை அன்பின் போதகராகவும், பவுலை நியாயத்தீர்ப்பின் அப்போஸ்தலராகவும் பார்க்கிறார்கள். ஆனால் வேதாகமம் இந்த சித்திரத்தை தலைகீழாக மாற்றுகிறது. உண்மையில், நித்திய தண்டனையைப் பற்றி மிகவும் தெளிவாகவும் கடுமையாகவும் போதித்தது இயேசுதான், பவுல் அல்ல.
இயேசு தம்முடைய போதனைகளில் நித்திய தண்டனையைப் பற்றி மிகக் கடுமையான சித்திரங்களை வரைந்தார். லாசரு மற்றும் ஐசுவரியவான் உவமையில் (லூக்கா 16:23-26) நரகத்தின் தணியாத தாகத்தை அவர் சித்தரித்தார். “ஆத்துமாவையும் சரீரத்தையும் நரகத்திலே அழிக்க வல்லவருக்கே” பயப்பட வேண்டும் என்று எச்சரித்தார் (மத்தேயு 10:28). பிசாசுக்காகவும் அவன் தூதர்களுக்காகவும் உருவாக்கப்பட்ட “நித்திய அக்கினியைப்” பற்றி பேசினார் (மத்தேயு 25:41). மேலும், “அழுகையும் பற்கடிப்பும்” (மத்தேயு 8:12) உள்ள இடத்தைப் பற்றியும், “அங்கே அவர்கள் புழு சாவாமலும் அக்கினி அவியாமலும் இருக்கும்” (மாற்கு 9:48) என்றும் மிகத் தெளிவாகக் கூறினார். புகழ்பெற்ற கவிஞர் டான்டேயின் இன்ஃபெர்னோ என்ற காவியம் கூட, பவுலின் எழுத்துக்களை விட கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளிலிருந்துதான் அதிக உத்வேகம் பெற்றது.
அன்பை மட்டுமே போதித்த இயேசுவின் உருவம் நமக்கு ஏன் இவ்வளவு வசதியாக இருக்கிறது? ஒருவேளை, அவருடைய போதனைகளின் பொறுப்புக்கூறல் பகுதியை நாம் வசதியாக மறந்துவிடுகிறோமா?
பவுலுக்கு இயேசுவின் வாழ்க்கையைப் பற்றி நாம் நினைப்பதை விட அதிகமாகத் தெரியும்.
“பவுலுக்கு இயேசுவின் வரலாற்று வாழ்க்கையில் ஆர்வம் இல்லை” என்பது ஒரு பொதுவான விமர்சனம். பவுல் ஒரு இறையியல் கருத்தை மட்டுமே உருவாக்கினார் என்றும், பூமியில் வாழ்ந்த இயேசுவைப் பற்றி அவர் அதிகம் அறிந்திருக்கவில்லை என்றும் வாதிடுகின்றனர்.
ஆனால் பவுலின் கடிதங்களே இந்தக் கூற்றை மறுக்கின்றன. அவர் அறிந்திருந்த சில உண்மைகள் இதோ:
- இயேசு தாவீதின் வம்சத்தில் பிறந்தவர்.
- அவருக்கு யாக்கோபு என்ற சகோதரர் இருந்தார்.
- அவர் கடைசி இராப்போஜனத்தை ஏற்படுத்தினார்.
- அவர் பொந்தியு பிலாத்துவின் முன் விசாரிக்கப்பட்டார்.
- அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டார்.
- அவர் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார்.
இங்கு கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய நுண்ணறிவு என்னவென்றால், பவுலின் நிருபங்கள் இயேசுவின் வாழ்க்கை, மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் பற்றி எதுவும் அறியாதவர்களுக்கு எழுதப்படவில்லை. மாறாக, அந்த foundational நற்செய்தி கதையை ஏற்கனவே அறிந்திருந்த ஒரு பார்வையாளர்களுக்காக எழுதப்பட்ட இறையியல் பயன்பாடுகளாகும். இந்த அடிப்படை அறிவு தனது சபையாருக்கு இருக்கிறது என்பதை பவுல் ஒரு அனுமானமாக எடுத்துக்கொண்டார். அதனால்தான் அவர் வாழ்க்கை வரலாற்று விவரங்களை மீண்டும் மீண்டும் கூறவில்லை.
பெண்கள் மீதான அவர்களின் பார்வைகள் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒத்துப்போகின்றன.
பவுல் பெண்களுக்கு எதிரானவர் என்ற சித்திரம் பரவலாக உள்ளது. ஆனால், இந்த விஷயத்தில் இயேசுவின் மற்றும் பவுலின் அணுகுமுறைகளை ஒப்பிடும்போது, ஒரு ஆச்சரியமான நிலைத்தன்மை காணப்படுகிறது. நவீன அர்த்தத்தில் இயேசுவையோ பவுலையோ “பெண்ணியவாதிகள்” என்று அழைக்க முடியாது என்பது உண்மைதான். ஆனால், பெண்கள் மீதான அவர்களின் அணுகுமுறை ஒன்றுக்கொன்று முரண்படவில்லை.
இயேசுவின் ஊழியத்தை பல பெண்கள் தங்கள் ஆஸ்தியினால் ஆதரித்தார்கள். அதேபோல், பவுல் தனது ஊழியத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பை அங்கீகரித்தார்; உதாரணமாக, கெங்கிரேயா சபையின் ஊழியக்காரியாகிய பெபேயாளை அவர் பாராட்டுகிறார். அதே நேரத்தில், இயேசு தனது பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களாக ஆண்களை மட்டுமே தேர்ந்தெடுத்தார். அதுபோலவே, பவுலும் மூப்பர்கள் போன்ற திருச்சபையின் உயர் தலைமைப் பொறுப்புகளுக்கு பெண்களை நியமிக்கவில்லை.
இருப்பினும், பவுலின் பார்வை கட்டுப்பாடுகளைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. கிறிஸ்து திருச்சபைக்காகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்ததுபோல, கணவன்மார்கள் தங்கள் மனைவிகளிடம் தங்களை ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும் (எபேசியர் 5:25) என்றும், பாலியல் உறவுகளில் பரஸ்பர உரிமை உண்டு (1 கொரிந்தியர் 7:3-5) என்றும் அவர் கற்பித்தார். இது உறவுகளுக்கு ஒரு புதிய, கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்ட பார்வையை அளித்தது. இங்கே கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அம்சம் அவர்களின் அணுகுமுறைகளில் உள்ள நிலைத்தன்மைதான். பவுல் பெண்களுக்கு எதிராக ஒரு புதிய விதியை உருவாக்கவில்லை; மாறாக, அவர் இயேசுவின் மாதிரியையே பின்பற்றினார்.
பவுலின் அதிகாரம் ஒரு முரண்பாடாக இருந்தது: முழுமையானது, ஆனால் மனத்தாழ்மையானது.
பவுலின் அதிகாரம் ஒரு சுவாரஸ்யமான முரண்பாட்டைக் கொண்டிருந்தது. ஒருபுறம், அவர் உடல்ரீதியான சவால்களை எதிர்கொண்டார். அவரது உடல் தோற்றம் “பலவீனமானது” (2 கொரிந்தியர் 10:10) என்றும், அவரது பேச்சு “தாழ்வாக” (2 கொரிந்தியர் 10:10) கருதப்பட்டது என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்த பலவீனங்கள் இருந்தபோதிலும், அவரது ஆவிக்குரிய அதிகாரம் மகத்தானதாக இருந்தது. இந்த அதிகாரம் மனிதர்களிடமிருந்து வரவில்லை, மாறாக உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் மூலம் நேரடியாக வந்தது என்று பவுல் உறுதியாகக் கூறினார்.
ஆனால், இந்த மகத்தான அதிகாரத்தை அவர் ஒரு கொடுங்கோலனைப் போல பயன்படுத்தவில்லை. அவர் மனத்தாழ்மையுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும் அதைச் செயல்படுத்தினார். ஒநேசிமு என்ற அடிமைக்காக பிலேமோனுக்கு அவர் எழுதிய கடிதம் இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. ஒநேசிமுவை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி பிலேமோனுக்கு கட்டளையிடுவதற்கு தனக்கு அதிகாரம் இருந்தபோதிலும், பவுல் அன்பின் அடிப்படையில் வேண்டுகோள் விடுத்தார். சுருக்கமாகச் சொன்னால், பவுல் ஒரு நபராக தன்னை உயர்த்தவில்லை, மாறாக கிறிஸ்துவின் அப்போஸ்தலன் என்ற தனது பதவியை மகிமைப்படுத்தினார். அவர் அதிகாரம் உள்ளவராக இருந்தார், ஆனால் அதிகாரம் செலுத்துபவராக இல்லை.
அவர்களின் வேறுபாடுகள் முரண்பாடுகள் அல்ல, ஆனால் காலத்தால் உருவான வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்கள்.
இயேசு “தேவனுடைய ராஜ்யம்” என்பதை மையமாக வைத்துப் பேசினார், ஆனால் பவுல் “கிறிஸ்துவுக்குள்” என்ற சொற்றொடரை அதிகமாகப் பயன்படுத்தினார். இது போன்ற மேற்பரப்பு வேறுபாடுகளை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? இந்த வேறுபாடுகள் முரண்பாடுகள் அல்ல. ஒரு காரணம், “தேவனுடைய ராஜ்யம்” என்ற சொல் ரோம அதிகாரிகளால் அரசியல் ரீதியாக தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படலாம் என்று பவுல் தவிர்த்திருக்கலாம். ஆனால் மிக முக்கியமான காரணம், அவர்கள் ஊழியம் செய்த “இரண்டு வெவ்வேறு தளங்களை” நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்த கருத்தை ஒரு சக்திவாய்ந்த உருவகம் அழகாக விளக்குகிறது:
“இருவரும் ஒரே மலைத்தொடரைப் பார்க்கிறார்கள், ஆனால் இயேசு அதைத் தனக்கு முன்னால் கிடப்பதாகப் பார்க்கிறார், பவுலோ ஏற்கனவே அதன் மீது நிற்கிறார், அதன் முதல் சரிவுகள் அவருக்குப் பின்னால் உள்ளன.”
இந்த உருவகத்தின் அர்த்தம் என்ன? இயேசு மலையை நெருங்கி, அதன் சிகரத்தை (சிலுவை) அடைவதற்கான பாதையைப் பற்றி பேசினார். பவுலோ, அந்த சிகரத்தை ஏற்கனவே கடந்து, மறுபக்கத்தில் நின்று, அந்த மாபெரும் நிகழ்வின் தாக்கத்தையும், அது உலகை எவ்வாறு மாற்றியது என்பதையும் விவரித்தார். இயேசுவின் மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் மீட்பின் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை. எனவே, அவர்களின் வித்தியாசமான மொழி மற்றும் கவனம் என்பது கருத்து வேறுபாட்டின் அடையாளம் அல்ல, மாறாக மீட்பின் வரலாற்றில் அவர்கள் நின்ற வெவ்வேறு இடங்களின் இயற்கையான விளைவாகும்.
முடிவு: ஒரு ஆழமான இணக்கம்
மேலோட்டமாகப் படிக்கும்போது, இயேசுவுக்கும் பவுலுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் இருப்பது போல் தோன்றலாம். ஆனால், ஆழமாக ஆராயும்போது, அவர்களின் முக்கிய நற்செய்தி செய்தியில் ஒரு ஆழமான ஒற்றுமை இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். நரகம், பெண்கள், அதிகாரம் அல்லது இரட்சிப்பின் அடிப்படை உண்மைகள் எதுவாக இருந்தாலும், பவுல் இயேசுவின் போதனைகளை சிதைக்கவில்லை, மாறாக அவற்றை விளக்கி, புதிய சூழல்களுக்குப் பயன்படுத்தினார். அவர்களின் வேறுபாடுகள், வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்களே தவிர, முரண்பாடுகள் அல்ல.
தொடரும்…….
Bro.M.JAYARAJ 03-11-2025
Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes