கிறிஸ்துவுக்குள் இருக்கும் விசுவாசியின் வருங்கால வாழ்வைக் குறித்துச் சிந்திக்கும்போது, பவுல் இவ்வாறு உறுதியளித்தார்:

• 2 கொரிந்தியர் 5:1: பூமியிலிருக்கிற கூடாரமாகிய நம்முடைய வீடு அழிந்துபோனாலும், தேவனால் கட்டப்பட்ட கைவேலையல்லாத நித்திய வீடு பரலோகத்திலே நமக்கு உண்டென்று அறிந்திருக்கிறோம்.

‘For we know that if our earthly house, this tent, is destroyed, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens’ (2 Cor. 5:1).

இங்கு ‘house not made with hands’ என்பது பரலோகத்தில் உள்ள ஒரு வீடா (சார்லஸ் ஹாட்ஜ் [Charles Hodge] கருதுவது போல) அல்லது உயிர்த்தெழுந்த சரீரமா (பிலிப் எட்கும்பே ஹியூஸ் [Philip Edgcumbe Hughes] கருதுவது போல) என்பது குறித்து சில விவாதங்கள் எழுந்துள்ளன.

ஒருவேளை ஹாட்ஜின் கருத்து சரியென்றால், பவுலின் இந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளுக்குப் பின்னணியாக யோவான் 14:2-ல் உள்ள இயேசுவின் வார்த்தைகளான பின்வரும் பிரகடனம் இருந்திருக்கக் கூடும்:

• யோவான் 14:2: என் பிதாவின் வீட்டில் அநேக வாசஸ்தலங்கள் உண்டு; அப்படியில்லாதிருந்தால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லியிருப்பேன்; ஒரு ஸ்தலத்தை உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்போகிறேன்.

‘In my Father’ house are many mansions; if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you.’

இருப்பினும், ஹியூஸின் கருத்தே அதிக சாத்தியமுள்ளதாகத் தோன்றுகிறது; இது இயேசுவின் விசாரணையின்போது சாட்சியாகக் கூறப்பட்ட அவருடைய வார்த்தையை பவுல் அறிந்திருந்தாரா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது:

‘I will destroy this temple that is made with hands, and within three days I will build another made without hands’ (Mark 14:58; note John 2:19-21).

• மாற்கு 14:58: கைகளினால் செய்யப்பட்ட இந்தத் தேவாலயத்தை நான் இடித்துப்போட்டு, கைகளினால் செய்யப்படாத வேறொன்றை மூன்று நாளைக்குள்ளே கட்டுவேன் என்று இவன் சொன்னதை நாங்கள் கேட்டோம் என்றார்கள்.
• யோவான் 2:19-21: இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: இந்த ஆலயத்தை இடித்துப்போடுங்கள், மூன்று நாளைக்குள்ளே இதை எழுப்புவேன் என்றார். அதற்கு யூதர்கள்: இந்த ஆலயத்தைக் கட்ட நாற்பத்தாறு வருஷம்சென்றதே, நீர் இதை மூன்று நாளைக்குள்ளே எழுப்புவீரோ என்றார்கள். அவரோ தம்முடைய சரீரமாகிய ஆலயத்தைக்குறித்துப் பேசினார்.

ஹியூஸ் ஒரு படி மேலே சென்று,

‘Paul’s terminology here makes it virtually certain that the Apostle had this dominical saying in mind when he was writing these words.’

என்று அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார்.

பகுதி 2: பேச்சில் உண்மைத்தன்மையும் சிலுவையின் மன்னிப்பும் (Truthfulness in Speech and Forgiveness on the Cross)

கொரிந்தியர்களுடனான கடிதப் பரிமாற்றங்களில் ஒரு சுவாரசியமான உண்மை வெளிப்படுகிறது; அங்கு பவுல் தற்காப்பு நிலையில் இருந்துகொண்டு, தான் கொரிந்துவுக்கு வருவதாகத் தன் நோக்கத்தைத் தெரிவித்தும் ஏன் வரவில்லை என்பதை விளக்க முயன்றார். அவர் எழுதினார்:

‘Therefore, when I was planning this, did I do it lightly? Or the things I plan, do I plan according to the flesh, that with me there should be Yes, Yes, and No, No? But as God is faithful, our word to you was not Yes and No’ (2 Cor. 1:17-18).

• 2 கொரிந்தியர் 1:17-18: இப்படி நான் யோசித்தது வீம்பாயிருந்ததா? அல்லது ஆம் ஆம் என்கிறது என்னிடத்தில் இல்லை இல்லை என்றாகத்தக்கதாக, நான் யோசிக்கிறவைகளை மாம்சத்தின்படி யோசிக்கிறேனா? உங்களிடத்திற்கு நாங்கள் சொன்ன வார்த்தை ஆமும் இல்லையுமாயிருக்கவில்லை; அதற்கு உண்மையுள்ள தேவனே சாட்சி.

பவுலும் கொரிந்தியர்களும் Matthew 5:37-ன் போதனையை நன்கு அறிந்திருந்தார்கள் என்று யூகிப்பதற்கு விசித்திரமான கற்பனைத்திறன் எதுவும் தேவையில்லை.

• மத்தேயு 5:37: உங்களுடைய பேச்சு ஆம் ஆம், இல்லை இல்லை என்று இருக்கக்கடவது; இதற்கு மிஞ்சினது தீமையினால் உண்டாயிருக்கும்.

அதேபோல, இப்பிரபஞ்சத்தின் பிரபுக்கள் மகிமையின் கர்த்தரை அறிந்திருந்தால் அவரைச் சிலுவையில் அறையமாட்டார்கள் (1 கொரி. 2:8) என்ற பவுலின் கருத்துக்கும், சிலுவையிலிருந்து கிறிஸ்து எழுப்பிய மன்னிப்பின் சத்தத்திற்கும் இடையே ஒரு நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பது மிகவும் சாத்தியமானதாகத் தோன்றுகிறது:

‘Father, forgive them, for they do not know what they do’ (Luke 23:34).

• 1 கொரிந்தியர் 2:8: அதை இப்பிரபஞ்சத்து அதிபதிகளில் ஒருவனும் அறியவில்லை; அறிந்தார்களானால், மகிமையின் கர்த்தரை அவர்கள் சிலுவையில் அறையமாட்டாரே.
• லூக்கா 23:34: அப்பொழுது இயேசு: பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும், தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே என்றார். விசேஷமாய் அவருடைய வஸ்திரங்களை அவர்கள் பங்கிட்டுச் சீட்டுப்போட்டார்கள்.

புதிய ஏற்பாட்டில் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து கற்பித்த சத்தியங்களுக்கும், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது நிருபங்களில் எழுதியுள்ள கருத்துகளுக்கும் இடையே வியக்கத்தக்க ஒற்றுமைகள் உள்ளன. பவுல் பழைய ஏற்பாட்டுப் பின்னணியைப் பயன்படுத்தியிருந்தாலும், பல இடங்களில் அவர் இயேசுவின் தனித்துவமான உருவகங்களையும் (imagery) போதனைகளையும் ஆழமாக மனதில் கொண்டு தன் நிருபங்களை எழுதியுள்ளார் என்பதை இந்த வேதாகமப் படிப்பு வெளிப்படுத்துகிறது.

தொடரும்……

Bro M.JAYARAJ, MA,B.Th, 27-07-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் ஆழத்தையும், கிருபையின் மகத்துவத்தையும் புரிந்து கொள்ள அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் நிருபங்களும் அவருடைய வாழ்க்கைப்பாதையும் மிக முக்கியமான திறவுகோல்களாக இருக்கின்றன. யூத மார்க்கத்தின் பாரம்பரிய சட்டதிட்டங்களுக்குள் தீவிரமாக வாழ்ந்த ஒரு மனிதன், எப்படி கிருபையின் சுவிசேஷத்தின் மாபெரும் தூதனாக மாறினான்? “கிறிஸ்துவின் பிரமாணம்” (Law of Christ) என்று அவர் குறிப்பிடுவது எதை?

இன்றைய நவீன கிறிஸ்தவ உலகில், விசுவாசம் என்பது வெறும் வெளிப்புற சடங்காக சுருங்கிவிடக்கூடிய ஆபத்து இருக்கிறது. இந்தச் சூழலில், பவுல் வெளிப்படுத்தும் கிறிஸ்துவின் பிரமாணம் நம்முடைய ஆவிக்குரிய ஜீவியத்திற்கு ஒரு புதிய திசையையும், உள்ளத்தின் ஆழமான மாற்றத்தையும் கற்றுத்தருகிறது. இந்த வலைப்பதிவில், பவுலின் ஆழமான வேதாகமப் பார்வையின் வழியே கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தின் மேன்மைகளை நாம் ஆராய்வோம்.

1. அடிப்படை வசனம் / First Corinthians 9:21

“நியாயப்பிரமாணமில்லாதவர்களுக்கு நான் தேவனுக்குமுன் நியாயப்பிரமாணமில்லாதவனாயிராமல், கிறிஸ்துவுக்குள்ளான பிரமாணமுள்ளவனாயிருந்து, நியாயப்பிரமாணமில்லாதவர்களை ஆதாயப்படுத்தும்படிக்கு, நியாயப்பிரமாணமில்லாதவனானேன்.”

ஆன்மிக விளக்கம் & வேதாகம ஆழம்

இந்த வசனத்தில் பவுல் ஒரு உன்னதமான ஆவிக்குரிய சமநிலையை (Spiritual Balance) வெளிப்படுத்துகிறார். பழைய ஏற்பாட்டு சடங்கு ஆசாரங்களிலிருந்து தனக்குக் கிடைத்துள்ள விடுதலையை அவர் பறைசாற்றும் அதே வேளையில், தான் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத அக்கிரமக்காரன் அல்ல என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறார். “கிறிஸ்துவுக்குள்ளான பிரமாணமுள்ளவன்” என்று அவர் கூறும்போது, அது வெளிப்புறக் கட்டாயத்தினால் வரும் கீழ்ப்படிதல் அல்ல; மாறாக, கிறிஸ்துவின் மேல் கொண்ட அன்பினால் உள்ளத்திலிருந்து பொங்கி வரும் தெய்வீகப் பொறுப்பாகும்.

வரலாற்றுப் பின்னணி

கொரிந்து சபையானது பலதரப்பட்ட கலாச்சாரப் பின்னணி கொண்ட மக்களால் நிறைந்திருந்தது. யூதர்களும், கிரேக்கர்களும், பல்வேறு புறஜாதியினரும் அங்கே இருந்தனர். சடங்குகளைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த யூதர்களையும், சட்டம் ஏதுமற்ற கிரேக்கர்களையும் ஒரே சுவிசேஷத்திற்குள் வழிநடத்த பவுல் தன் சொந்த உரிமைகளைத் தியாகம் செய்தார்.

2. “கிறிஸ்துவுக்குள்ளான பிரமாணம்” என்றால் என்ன?

பவுல் சொல்ல விரும்பியது:

• “நான் மோசேயின் சடங்கு நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் இல்லாவிட்டாலும், சட்டமில்லாமல் வாழ்பவன் அல்ல; கிறிஸ்துவின் சித்தத்திற்கும் அன்பிற்கும் கீழ்ப்படிந்து வாழ்கிறவன்.”

அதாவது:

• வெளிப்புற சடங்கு அல்ல
• உள்ளத்தின் மாற்றம்
• அன்பின் வாழ்க்கை
• பரிசுத்த ஆவியால் நடத்தப்படுதல்

ஆன்மிக விளக்கம் & வேதாகம ஆழம்

மதம் என்பது எப்போதும் மனிதனை வெளியிலிருந்து சீர்திருத்த முயல்கிறது. ஆனால், கிருபையோ மனிதனை உள்ளிருந்து மாற்றுகிறது. மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் மனிதனுடைய தவறுகளைப் பட்டியலிட்டுக் காட்டியதே தவிர, பாவத்தை வெல்லும் வல்லமையை அளிக்கவில்லை. ஆனால் “கிறிஸ்துவுக்குள்ளான பிரமாணம்” என்பது உள்ளத்தின் மாற்றத்தை (Transformation of Heart) மையமாகக் கொண்டது.

3. கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தின் மையம் / கிறிஸ்துவின் பிரமாணம் என்பது வெறும் கோட்பாடு அல்ல; அது கிரியையில் வெளிப்படும் தெய்வீக அன்பு. இதனை விளக்கும் மூன்று தூண்கள் இதோ:

அன்பு / John 13:34

“நான் உங்களிடத்தில் அன்பாயிருந்ததுபோல, நீங்களும் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள்.”

Galatians 6:2 “ஒருவருக்கொருவர் பாரங்களைச் சுமந்து, இப்படியே கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.”

Romans 13:10 “அன்பே நியாயப்பிரமாணத்தின் நிறைவேறுதலாயிருக்கிறது.”

ஆன்மிக விளக்கம் & வரலாற்றுப் பின்னணி

இயேசு கிறிஸ்து பூமிக்குரிய ஊழியக் காலத்தில் சடங்குகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல், மனிதர்களின் தேவைகளுக்கும் அன்பிற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். கலாத்திய சபையில் விசுவாசிகள் ஒருவரையொருவர் கடிந்து கொண்டு, நியாயப்பிரமாணத்தின் பாரங்களைச் சுமத்த முயன்றபோது, பவுல் அவர்களுக்கு நினைவூட்டியது: “ஒருவருக்கொருவர் பாரங்களைச் சுமப்பதே” கிறிஸ்துவின் பிரமாணம்.

வேதாகம ஆழம்

ரோமர் 13:10-ன் படி, அன்பு யாதொரு தீங்கும் செய்யாது. பத்துக்கட்டளைகளின் ஒட்டுமொத்த சாராம்சமும் அன்பிற்குள் அடங்குகிறது. தேவனை அன்பு கூருகிறவன் விக்கிரகங்களை வணங்கமாட்டான்; பிறனை அன்பு கூருகிறவன் அவனுக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்யமாட்டான். எனவே, அன்பே பிரமாணத்தின் உன்னத நிறைவு.

4. பழைய ஏற்பாட்டு நியாயப்பிரமாணம் vs கிறிஸ்துவின் பிரமாணம்

பழைய உடன்படிக்கைக்கும் புதிய உடன்படிக்கைக்கும் உள்ள ஆவிக்குரிய வேறுபாடுகளைப் புரிந்து கொள்வது பவுலின் போதனைகளை ஆழமாக அறிவதற்கு மிக அவசியம்.

ஆன்மிக விளக்கம் & வேதாகம ஆழம்

கல் பலகைகளில் எழுதப்பட்ட கட்டளைகள் மனிதனுக்கு அச்சத்தை மட்டுமே தந்தது; ஏனெனில், தவறினால் தண்டனை நிச்சயம் என்ற பயம் இருந்தது. ஆனால் கிறிஸ்து கல் பலகைகளை மாற்றி, நம்முடைய தசைமயமான இருதயங்களில் அன்பின் பிரமாணத்தை எழுதியுள்ளார். மிருக பலிகள் பாவங்களை தற்காலிகமாக மூடி வைத்தன; ஆனால், கிறிஸ்துவின் ஒரே பலி நம் மனசாட்சியைச் சுத்திகரித்து, நமக்குக் கிருபையின் வாசலைத் திறந்து தந்துள்ளது.

5. புதிய உடன்படிக்கையின் தீர்க்கதரிசனம்

பவுல் பிரசங்கித்த கிருபையின் சுவிசேஷம் என்பது திடீரென உருவான ஒன்று அல்ல; அது பழைய ஏற்பாட்டிலேயே தீர்க்கதரிசிகளால் முன்னறிவிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்.

Jeremiah 31:33 “என் நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் உள்ளத்திலே வைத்து, அவர்கள் இருதயத்தில் அதை எழுதுவேன்.”

Hebrews 8:10 “என் நியாயப்பிரமாணங்களை அவர்கள் மனதில் வைத்து, அவர்கள் இருதயங்களில் எழுதுவேன்.”

ஆன்மிக விளக்கம் & வரலாற்றுப் பின்னணி

இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் சீனாய் மலையடியில் பெற்ற உடன்படிக்கையைத் தங்களின் மாம்ச பலவீனத்தால் மீறினார்கள். எனவே, தேவன் எரேமியா தீர்க்கதரிசி மூலமாக ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை வாக்குப்பண்ணினார். இந்த தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தையே எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் புதிய ஏற்பாட்டின் விசுவாசிகளுக்கு உறுதிப்படுத்துகிறார்.

வேதாகம ஆழம்

“மனதில் வைத்து, இருதயங்களில் எழுதுவேன்” என்பதன் பொருள், நற்கிரியைகளைச் செய்வதற்கான வாஞ்சையையும் பலத்தையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் விசுவாசிக்குள்ளேயே உருவாக்கிவிடுகிறார் என்பதாகும். வெளியிலிருந்து யாரும் நம்மை வற்புறுத்த வேண்டியதில்லை, உள்ளிருக்கும் ஆவியானவரே நம்மை ஏவுகிறார்.

6. பவுல் இந்த உண்மையை எப்படி புரிந்தார்?

பவுல் இந்த உன்னத சத்தியங்களை வெறும் தத்துவங்களாகக் கற்கவில்லை; மாறாக, தன் சொந்த வாழ்க்கையின் தீவிரமான அனுபவங்களின் மூலமே பெற்றுக் கொண்டார்.

(1) தமஸ்கு வழியில் இயேசுவைச் சந்தித்தார்

Acts 9:3–5 “சவுலே, சவுலே, நீ என்னை ஏன் துன்புறுத்துகிறாய்?”

இதனால்:

• இயேசு உயிரோடு இருக்கிறார் என்று அறிந்தார்
• சபை = கிறிஸ்துவின் சரீரம் என்று புரிந்தார்

(2) நியாயப்பிரமாணத்தின் பலவீனத்தை அனுபவித்தார்

Romans 7:18–19

18.அதெப்படியெனில், என்னிடத்தில், அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மைசெய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது, நன்மைசெய்வதோ என்னிடத்திலில்லை.

19.ஆதலால் நான் விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல், விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்.

இதனால்:

• சட்டம் பாவத்தை காட்டும்
• ஆனால் மனிதனை மாற்றாது என்று புரிந்தார்.

(3) கிருபையை அனுபவித்தார் First Timothy 1:15

“பாவிகளில் பிரதான பாவி நான்.”

பவுல்:

• துன்புறுத்தியவனாக இருந்தும்
• கிருபையால் மாற்றப்பட்டார்

(4) பரிசுத்த ஆவியால் நடத்தப்பட்டார் / Galatians 5:18

“ஆவியினால் நடத்தப்படுகிறீர்களானால், நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழானவர்கள் அல்ல.”

வேதாகம ஆழம் & ஆன்மிக விளக்கம்

பவுல் தன்னை ஒரு தகுதி இல்லாத பாவி என்று உணர்ந்த தருணத்தில்தான், தேவ கிருபையின் ஆழம் அவருக்குப் புரிந்தது. ரோமர் 7-ல் அவர் விவரிக்கும் போராட்டம் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் உரியது. சட்டம் நமக்கு எது சரி என்று காட்டும், ஆனால் அதைச் செய்யக்கூடிய ‘வல்லமையை’ (Power) தராது. அந்த வல்லமை பரிசுத்த ஆவியானவரால் மட்டுமே நமக்குக் கிடைக்கிறது.

7. அரேபியாவில் பவுலின் ஆன்மிக பயிற்சி

இயேசுவைச் சந்தித்த உடனே பவுல் எருசலேமிலிருந்த அப்போஸ்தலர்களிடம் ஓடவில்லை. அவர் ஒரு தனிமையான ஆன்மிகப் பயணத்தை மேற்கொண்டார்.

Galatians 1:15–17 / “அரேபியா தேசத்திற்குப் போய்…”

Galatians 1:11–12 / “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டினாலே பெற்றேன்.”

அரேபியாவின் முக்கியம் அங்கே:

• மனிதர்களிடமிருந்து அல்ல
• நேரடியாக கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு
• பழைய ஏற்பாட்டின் புதிய புரிதல்
• கிருபையின் சுவிசேஷம்

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, MA,B.Th, 16-05-2026

அறிமுகம்

அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் போதனைகள், குறிப்பாக பிறரை நியாயந்தீர்ப்பது மற்றும் இடறல் உண்டாக்குவது தொடர்பான கருத்துக்கள், இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளோடு எவ்வளவு ஆழமாகப் பின்னிப்பிணைந்துள்ளன என்பதை இந்த ஆய்வு விளக்குகிறது.

1. நியாயந்தீர்த்தல்: எச்சரிக்கையும் எல்லையும்

முக்கியமற்ற விவகாரங்களுக்காக கிறிஸ்தவர்கள் ஒருவரையொருவர் நியாயந்தீர்க்கக்கூடாது என்று பவுல் தொடர்ந்து அறிவிக்கிறார் (Rom. 14:10,13). கிறிஸ்துவும் இதையே பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்:

‘Judge not, that you be not judged’ (Matt. 7:1)

இன்று பலரும் தவறாக நினைப்பது போல, எதையுமே தவறென்று விமர்சிக்கக்கூடாது என்பது இதன் பொருளல்ல. ஏனெனில் கிறிஸ்து பின்வரும் காரியங்களைக் குறித்துப் பேசியுள்ளார்:

• புனிதமானவற்றைப் பாதுகாத்தல்: (Matt. 7:6) “not casting pearls before swine”
• விழிப்புணர்வு: (Matt. 7:15-20) “watching out for false prophets”

மாறாக, கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் கடுமையான மற்றும் சுயநீதியுடனான தீர்ப்புகளுக்கு எதிரான ஒரு எச்சரிக்கையாகும்; ஏனெனில் நாமும் நியாயந்தீர்க்கப்படுவோம் (Matt. 7:2; Rom. 14:10).ஏனெனில், நீங்கள் மற்றவர்களைத் தீர்க்கிற தீர்ப்பின்படியே நீங்களும் தீர்க்கப்படுவீர்கள்; நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு அளக்கிற அளவின்படியே உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்.மத்தே 7:2,

இப்படியிருக்க, நீ உன் சகோதரனைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கிறதென்ன? நீ உன் சகோதரனை அற்பமாய் எண்ணுகிறதென்ன? நாமெல்லாரும் கிறிஸ்துவினுடைய நியாயாசனத்திற்கு முன்பாக நிற்போமே.ரோமர் 14:10

2. இடறல் உண்டாக்குதல் மற்றும் ‘ஸ்கண்டலான்’ (Skandalon)

மேலும், ஒரு சகோதரனுடைய பாதையில் இடறலை உண்டாக்காமலோ அல்லது எந்த ஒரு சக கிறிஸ்தவனும் விழுவதற்குக் காரணமாக இல்லாமலோ இருக்குமாறு கிறிஸ்தவர்கள் வலியுறுத்தப்படுகிறார்கள் (Rom. 14:13).

அதனால்தான், ஒரு சகோதரன் இடறுவதற்கோ அல்லது புண்படுவதற்கோ காரணமாகக்கூடிய எதையும் செய்யாமல் இருப்பது (இறைச்சி புசிப்பதோ அல்லது திராட்சரசம் குடிப்பதோ உட்பட) நல்லது (Rom. 14:20). இதே தொனியில் ஆண்டவர் பின்வருமாறு எச்சரித்திருந்தார்:

6.என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிற இந்தச் சிறியரில் ஒருவனுக்கு இடறலுண்டாக்குகிறவன் எவனோ, அவனுடைய கழுத்தில் ஏந்திரக்கல்லைக் கட்டி, சமுத்திரத்தின் ஆழத்திலே அவனை அமிழ்த்துகிறது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்.

7.இடறல்களினிமித்தம் உலகத்துக்கு ஐயோ, இடறல்கள் வருவது அவசியம். ஆனாலும் எந்த மனுஷனால் இடறல் வருகிறதோ, அவனுக்கு ஐயோ!  (மத்தே18:6-7)

(பார்க்க: Mark 9:42; Luke 17:1-2; 1Cor 8:13)

பவுல் மற்றும் இயேசு ஆகிய இருவருமே இடறல் அல்லது புண்படுத்துதலை விவரிக்க ‘skandalon’ என்ற வழக்கத்திற்கு மாறான கிரேக்க வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது பவுல் இயேசுவின் போதனைகளைச் சார்ந்திருந்தார் என்பதற்கான வாய்ப்பை அதிகரிக்கிறது. லேவியராகமம் 19:14-ல் கூறப்பட்டுள்ள “குருடனுக்கு முன்பாக இடறலை வைக்காதிருத்தல்” என்பதை ரபிக்கள் உருவக ரீதியாக விளக்கினாலும், பவுலின் வார்த்தைகளுக்கு இயேசுவின் போதனைகளே மிக நேரடியான ஆதாரமாகத் தோன்றுகின்றன.

3. உணவும் தூய்மையும்

உணவு அல்லது பானம் தொடர்பான விஷயங்களில் ஒரு சகோதரன் மீது கடுமையான தீர்ப்பு வழங்கப்படக்கூடாது, ஏனெனில் எந்தப் பொருளும் தானாகவே தீட்டானது அல்ல. இருப்பினும், ஒருவன் எதையாகிலும் தீட்டென்று கருதினால் அவனுக்கு அது தீட்டாயிருக்கும் என்பதும் உண்மையே (Rom. 14:14). இங்கும் பவுல் கிறிஸ்துவின் இந்த வார்த்தைகளைத் தன் மனதில் கொண்டிருந்திருக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது:

“There is nothing that enters a man from Outside which can defile him; but the things which out of him those are the things that defile a man’ (Mark 7:15)

இதைச் சொன்னதன் மூலம், கிறிஸ்து அனைத்து உணவுகளும் சுத்தமானவை என்று அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார் (Mark 7:19).

முடிவுரை

சுருக்கமாகச் சொன்னால், பவுலின் நன்னெறிச் சிந்தனைகள் (Ethical thinking) அவரது தெய்வீக எஜமானராகிய கிறிஸ்துவின் போதனைகளால் முழுமையாக நிறைந்துள்ளன என்பது தெளிவாகிறது.

தமிழ் வேதாகம வசனங்கள் (மேற்கோளுக்காக):

• மத்தேயு 7:1: நீங்கள் நியாயந்தீர்க்கப்படாதபடிக்கு மற்றவர்களை நியாயந்தீர்க்காதிருங்கள்.
• மத்தேயு 18:6: என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிற இந்தச் சிறியவரில் ஒருவனுக்கு இடறல் உண்டாக்குகிறவன் எவனோ, அவனுடைய கழுத்தில் ஏந்திரக்கல்லைக்கட்டி, சமுத்திரத்தின் ஆழத்திலே அவனை அமிழ்த்துகிறது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்.
• ரோமர் 14:13: நாம் இனி ஒருவரையொருவர் நியாயந்தீர்க்காதிருப்போமாக; ஒருவன் தன் சகோதரனுக்கு இடறலையாவது தடையையாவது உண்டாக்கலாகாதென்று தீர்மானித்துக்கொள்ளுங்கள்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, MA,B.Th, 16-05-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

ரோமர் 12-14: கிறிஸ்துவின் சாயலில் ஒரு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை

கிறிஸ்தவ வேதத்தின் மிக முக்கியமான பகுதிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் ரோமர் நிருபத்தை, பொதுவாக இரண்டு பெரும் பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.

1. முதல் 11 அதிகாரங்கள்: கிறிஸ்தவ கோட்பாடுகள் (Christian Doctrine).
2. கடைசி 5 அதிகாரங்கள்: கிறிஸ்தவ நடைமுறை வாழ்வு (Christian Practice).

இந்த இரண்டு பகுதிகளையும் இணைக்கும் ஒரு முக்கிய பாலமாக ரோமர் 12:1-ல் உள்ள ‘ஆகையால்’ என்ற வார்த்தை அமைகிறது.

“அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை.” (ரோமர் 12:1)

இயேசுவின் போதனைகளை எதிரொலிக்கும் பவுல்

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், ரோமர் 12 முதல் 14 வரையிலான அதிகாரங்களில் நடைமுறை வாழ்க்கையைப் பற்றிப் போதிக்கும்போது, அது அப்படியே இயேசு கிறிஸ்துவின் மலைப்பிரசங்கத்தின் (மத்தேயு 5-7) (லூக்கா 6:17-49)  சாராம்சத்தைப் பிரதிபலிப்பதாக உள்ளது. இது பவுலின் போதனைகள் சுயமானவை அல்ல, அவை நம் கர்த்தராகிய இயேசுவின் போதனைகளில் வேரூன்றியவை என்பதை நிரூபிக்கிறது.

இதனைச் சில உதாரணங்கள் மூலம் நாம் விரிவாகக் காண்போம்:

1. துன்பப்படுத்துவோரை ஆசீர்வதித்தல்

துன்புறுத்துபவர்களைப் பழிவாங்காமல் அவர்களை ஆசீர்வதிக்க வேண்டும் என்று பவுல் கூறுகிறார்:

“உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; ஆசீர்வதிக்கவேண்டியதேயன்றி சபிக்கவேண்டாம்.” (ரோமர் 12:14)

இது அப்படியே லூக்கா நற்செய்தியில் இயேசு கூறிய வார்த்தைகளை நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறது:

“உங்களைச் சபிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; உங்களை நிந்திக்கிறவர்களுக்காக ஜெபம்பண்ணுங்கள்.” (லூக்கா 6:28)

2. தீமையை நன்மையால் வெல்லுதல்

தீமைக்குத் தீமை செய்யக்கூடாது என்பதில் பவுல் மிக உறுதியாக இருந்தார்:

“ஒருவனுக்கும் தீமைக்குத் தீமை செய்யாதிருங்கள்… தீமையினாலே வெல்லப்படாமல், தீமையை நன்மையினாலே வெல்லு.” (ரோமர் 12:17, 21)

இந்த உன்னதமான போதனைக்கு அடித்தளமிட்டவர் நம் போதகராகிய இயேசு கிறிஸ்து. அவர் மத்தேயு 5-ல் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“கண்ணுக்குக் கண், பல்லுக்குப் பல் என்று சொல்லப்பட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; தீமையோடு எதிர்த்து நிற்கவேண்டாம்; ஒருவன் உன்னை வலது கன்னத்தில் அறைந்தால், அவனுக்கு மறு கன்னத்தையும் திருப்பிக் கொடு. உன்னோடு வழக்காடி உன் வஸ்திரத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்றிருக்கிறவனுக்கு உன் அங்கியையும் விட்டுக்கொடு. ஒருவன் உன்னை ஒரு மைல் தூரம் வரப் பலவந்தம்பண்ணினால், அவனோடே இரண்டு மைல் தூரம் போ.” (மத்தேயு 5:38-41)

சுருக்கமாகச் சொன்னால், ரோமர் 12-14 வரையிலான பவுலின் அறிவுரைகள் வெறும் சட்டங்கள் அல்ல; அவை கிறிஸ்துவின் அன்பினால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட ஒரு நபர் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கான வழிகாட்டுதல்கள். இயேசு காட்டிய அதே பொறுமையையும், மன்னிப்பையும், அன்பையும் நாமும் நம் வாழ்வில் கடைப்பிடிப்போம்.

அரசாங்கத்திற்கு கீழ்ப்படிதலும், அன்பின் சட்டமும்: ரோமர் 13-14 ஒரு பார்வை

அன்பானவர்களே, ஒரு கிறிஸ்தவன் இந்த உலகில் வாழும்போது அவனது சமூகக் கடமைகள் என்ன? மற்றவர்களுடனான உறவில் அவன் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும்? இந்த கேள்விகளுக்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ரோமர் 13 மற்றும் 14-ஆம் அதிகாரங்களில் மிகத் தெளிவான விளக்கங்களை அளிக்கிறார். ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், பவுலின் இந்த அறிவுரைகள் அனைத்தும் இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளை அஸ்திபாரமாகக்கொண்டவை!

1. சமூகக் கடமைகளும் அரசாங்க வரியும்

ஒரு கிறிஸ்தவன் தான் வாழும் நாட்டின் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று பவுல் வலியுறுத்துகிறார். குறிப்பாக வரி செலுத்துவது குறித்து அவர் கூறுவது:

“ஆகையால், எவனுக்கு எதைச் செலுத்தவேண்டியதோ அதைச் செலுத்துங்கள்; வரியைச் செலுத்தவேண்டியவனுக்கு வரியையும், தீர்வையைச் செலுத்தவேண்டியவனுக்குத் தீர்வையையும், பயப்படவேண்டியவனுக்குப் பயத்தையும், கனம்பண்ணவேண்டியவனுக்குக் கனத்தையும் செலுத்துங்கள்.” (ரோமர் 13:7)

இது அப்படியே இயேசு கிறிஸ்து ராயனுக்கு (அரசாங்கத்திற்கு) வரி செலுத்துவது குறித்துக் கூறிய வார்த்தைகளை நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறது:

“அப்பொழுது அவர்: ராயனுடையதை ராயனுக்கும், தேவனுடையதை தேவனுக்கும் செலுத்துங்கள் என்றார்.” (மத்தேயு 22:21)

2. அன்பே நியாயப்பிரமாணத்தின் நிறைவு

பவுல் தொடர்ச்சியாக, “பிறனிடத்தில் அன்புகூருவதே” ஒரு கிறிஸ்தவனின் ஆகச்சிறந்த கடன் என்று கூறுகிறார். விபச்சாரம் செய்யாதிருப்பாயாக, கொலை செய்யாதிருப்பாயாக, களவு செய்யாதிருப்பாயாக போன்ற கட்டளைகள் அனைத்தும் இந்த ஒரே வார்த்தையில் அடங்கியுள்ளன:

“உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக என்கிற இந்த ஒரே வார்த்தையிலே எல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது.” (ரோமர் 13:8-10)

இந்த போதனையும் பழைய ஏற்பாட்டின் (லேவியராகமம் 19:18) அடிப்படையில் இயேசு கிறிஸ்து உறுதிப்படுத்திய அதே கட்டளைதான்:

“அதற்கு ஒப்பாயிருக்கிற இரண்டாம் கற்பனை என்னவென்றால்: உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக என்பதே; இவைகளிலும் பெரிய கற்பனை வேறொன்றுமில்லை.” (மாற்கு 12:31)

அன்பு என்பது சட்டங்களை மீறுவது அல்ல, மாறாக சட்டங்களின் நோக்கத்தை முழுமையாக நிறைவேற்றுவதாகும்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 24-04-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

பவுல் தான் பெற்றுக்கொண்ட சத்தியத்தை அப்படியே சபையினருக்குக் கொடுக்கிறார். அவர் கூறுகிறார்:

“நான் உங்களுக்கு ஒப்புவித்ததைக் கர்த்தரிடத்தில் பெற்றுக்கொண்டேன்; அதென்னவெனில், கர்த்தராகிய இயேசு தாம் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட அன்று இராத்திரியிலே அப்பத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம் பண்ணி, அதை பிட்டு: ‘நீங்கள் வாங்கிப் புசியுங்கள், இது உங்களுக்காகப் பிட்கப்படுகிற என்னுடைய சரீரமாயிருக்கிறது; என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்’ என்றார்.

போஜனம்பண்ணினபின்பு, அவர் அந்தப்படியே பாத்திரத்தையும் எடுத்து: ‘இந்தப் பாத்திரம் என் இரத்தத்தினாலாகிய புதிய உடன்படிக்கையாயிருக்கிறது; நீங்கள் இதைப் பானம்பண்ணும்போதெல்லாம் என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்’ என்றார்.

ஆகையால் நீங்கள் இந்த அப்பத்தைப் புசித்து, இந்தப் பாத்திரத்தில் பானம்பண்ணும்போதெல்லாம் கர்த்தர் வருமளவும் அவருடைய மரணத்தைத் தெரிவிக்கிறீர்கள்.”

சுவிசேஷங்களின் எதிரொலி: லூக்கா 22:19

பவுல் பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் லூக்கா சுவிசேஷத்தில் இயேசு கூறிய வார்த்தைகளை அப்படியே பிரதிபலிக்கின்றன. மத்தேயு மற்றும் மாற்கு சுவிசேஷங்களில் இல்லாத ஒரு முக்கியமான கட்டளை லூக்காவிலும் பவுலின் கடிதத்திலும் மட்டுமே வலியுறுத்தப்படுகிறது:

“என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்.” (லூக்கா 22:19)

இது சடங்குகளைத் தாண்டி, கிறிஸ்துவின் தியாகத்தை எப்போதும் நம் இதயத்தில் பசுமையாக வைத்திருக்கும் ஒரு ஆவிக்குரிய செயலாகும்.

இந்த போதனையின் பின்னணி: சத்தியத்தின் தொடர்ச்சி (Relay of Truth)

பவுல் இந்தப் போதனையை வெறுமனே ஒரு சடங்காகச் சொல்லவில்லை. அதன் பின்னணியில் உள்ள சில முக்கிய உண்மைகளை நாம் கவனிக்க வேண்டும்:

• நேரடி வெளிப்பாடு: பவுல் இந்தத் தகவலை “கர்த்தரிடத்தில் பெற்றுக்கொண்டேன்” (வசனம் 23) என்று கூறுகிறார். இது கலாத்தியர் 1:11-12-ல் சொல்லப்பட்டுள்ளது போல கிறிஸ்துவிடமிருந்து அவருக்குக் கிடைத்த நேரடி வெளிப்பாடாக இருக்கலாம்.

மேலும், சகோதரரே, என்னால் பிரசங்கிக்கப்பட்ட சுவிசேஷம் மனுஷருடைய யோசனையின்படியானதல்லவென்று உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்.

நான் அதை ஒரு மனுஷனால் பெற்றதுமில்லை, மனுஷனால் கற்றதுமில்லை, இயேசுகிறிஸ்துவே அதை எனக்கு வெளிப்படுத்தினார். கலாத்தியர் 1:11-12

• சத்தியத்தை ஒப்புவித்தல்: அல்லது, பவுல் லூக்கா மற்றும் பிற சீடர்கள் மூலமாக இந்த விவரங்களைக் கற்றுக்கொண்டு, அதைத் தன் விசுவாசிகளுக்குக் கைமாற்றியிருக்கலாம். எது எப்படியிருந்தாலும், இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுவதற்கு முந்தைய இரவு நடந்த நிகழ்வுகளைப் பற்றி பவுல் மிகத் துல்லியமாக அறிந்திருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது.
• அறிவிப்பு (Proclamation): கர்த்தருடைய பந்தி என்பது கடந்த காலத்தை நினைப்பது மட்டுமல்ல, வருங்காலத்தை எதிர்நோக்குவதுமாகும். “அவர் வருமளவும்” அவருடைய மரணத்தை நாம் உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறோம்.

கொரிந்தியர்களைப் போல நாம் பிரிவினையோடும், தகுதியற்ற முறையிலும் கர்த்தருடைய பந்தியில் சேரக் கூடாது. கிறிஸ்து நமக்காகத் தம்மைத் தந்த அந்த இரவு, ஒரு புதிய உடன்படிக்கையின் தொடக்கம். அந்தப் பரிசுத்தத்தை உணர்ந்து, ஒருமனதோடு நாம் பந்தியில் பங்கேற்க வேண்டும்.

கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை: மரணத்தைக் குறித்த கலக்கமா? பவுல் தரும் நம்பிக்கை!

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் மரணம் என்பது ஒரு முடிவு அல்ல, அது ஒரு தற்காலிக உறக்கம் மட்டுமே. ஆனால், ஆரம்பகால திருச்சபையான தெசலோனிக்கேய சபையில் இருந்த விசுவாசிகள் ஒரு பெரிய கவலையில் இருந்தார்கள்.

இயேசு கிறிஸ்து மீண்டும் வருவதற்கு முன்பாகவே தங்கள் சபையில் இருந்த சிலர் மரித்துவிட்டதைக் கண்டு, “அவர்கள் கிறிஸ்துவின் வருகையை காண முடியாமல் போய்விடுமோ?” என்று அவர்கள் அஞ்சினார்கள். அவர்களின் இந்தக் கலக்கத்தைத் தீர்க்கவே, பவுல் அவர்களுக்கு ஒரு மாபெரும் ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

பவுல் பகிர்ந்துகொண்ட கர்த்தருடைய வார்த்தை

பவுல் தன் சொந்தக் கருத்தைச் சொல்லாமல், “கர்த்தருடைய வார்த்தையை முன்னிட்டு” இந்த உறுதியை அளிக்கிறார். அந்த வசனங்களைப் பார்ப்போம்:

தொடரும்……..

Bro M.JAYARAJ, 29-03-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

ஊழியர்களுக்கு ஊதியம்: அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஏன் தன் உரிமையை விட்டுக்கொடுத்தார்?

திருச்சபை ஊழியர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டுமா? இது இன்று நேற்றல்ல, ஆரம்பகால திருச்சபையிலேயே ஒரு பெரிய விவாதப் பொருளாக இருந்தது. அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது கடிதங்களில் இது குறித்து மிகத் தெளிவான விளக்கங்களை அளித்துள்ளார். குறிப்பாக, அவர் இயேசுவின் வார்த்தைகளையே இதற்கு ஆதாரமாகக் காட்டுகிறார்.

கர்த்தர் கொடுத்த கட்டளை

1 கொரிந்தியர் 9:14-ல் பவுல் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்:

“சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கிறவர்கள் சுவிசேஷத்தினால் பிழைக்கவேண்டுமென்று கர்த்தரும் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.”

மேலும் 1 தீமோத்தேயு 5:18-ல், “வேலையாள் தன் கூலிக்குப் பாத்திரனாயிருக்கிறான்” என்று அவர் எழுதுகிறார்.

அந்த வீட்டிலேதானே நீங்கள் தங்கியிருந்து, அவர்கள் கொடுக்கிறவைகளைப் புசித்துக் குடியுங்கள்; வேலையாள் தன் கூலிக்குப் பாத்திரனாயிருக்கிறான். வீட்டுக்கு வீடு போகாதிருங்கள்.லூக்கா 10:7-ல் உள்ள இயேசுவின் வார்த்தைகளோடு அப்படியே ஒத்துப்போகிறது (மத்தேயு 10:10-லும் இதே போன்ற கருத்து உள்ளது).

இதிலிருந்து ஒன்று தெளிவாகிறது: ஊழியர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காகச் சபையைச் சார்ந்திருப்பது தவறல்ல, அது கர்த்தர் நியமித்த நீதியான ஒரு முறை.

கொரிந்தியர்களின் சந்தேகம்: “பவுல் ஏன் கைவேலை செய்கிறார்?”

இங்கேதான் ஒரு சுவாரஸ்யமான திருப்பம் ஏற்படுகிறது. கொரிந்து சபையினர் பவுலைப் பார்த்து ஒரு கேள்வியைக் கேட்டிருக்கலாம்: “உண்மையிலேயே இவர் ஒரு அப்போஸ்தலன் தானா? அப்போஸ்தலன் என்றால் சபை கொடுக்கும் பணத்தில் அல்லவா வாழ வேண்டும்? இவர் ஏன் சாதாரண ஆட்களைப் போலக் கைவேலை செய்து (கூடாரத் தொழில்) பிழைக்கிறார்?” (1 கொரி. 4:12; 9:18).

எங்கள் கைகளினாலே வேலைசெய்து, பாடுபடுகிறோம்; வையப்பட்டு, ஆசீர்வதிக்கிறோம்; துன்பப்பட்டு, சகிக்கிறோம் 1 கொரி 4:12

அவர்களுடைய பார்வையில், பவுல் ஊதியம் பெறாதது அவரது அதிகாரத்தைக் குறைப்பது போலத் தெரிந்தது. ஆனால் பவுல் அவர்களுக்குப் பதிலடி கொடுக்கிறார்:

1. உரிமை உண்டு: தனக்கு ஊதியம் பெற முழு உரிமை உண்டு என்பதை நீண்ட விளக்கங்கள் மூலம் (1 கொரி. 9:1-14) நிலைநாட்டுகிறார்.
2. தியாகம்: ஆனால், சுவிசேஷத்திற்கு எந்தத் தடையும் வரக்கூடாது என்பதற்காகத் தனது அந்த உரிமையை அவர் பயன்படுத்தவே இல்லை (1 கொரி. 9:15-18).

அப்படியிருந்தும், நான் இவைகளிலொன்றையும் அநுபவிக்கவில்லை; இப்படி எனக்கு நடக்கவேண்டுமென்று இவைகளை நான் எழுதுகிறதுமில்லை. என் மேன்மைபாராட்டலை ஒருவன் அவத்தமாக்குகிறதைப்பார்க்கிலும் சாகிறது எனக்கு நலமாயிருக்கும்.சுவிசேஷத்தை நான் பிரசங்கித்துவந்தும், மேன்மைபாராட்ட எனக்கு இடமில்லை; அது என்மேல் விழுந்த கடமையாயிருக்கிறது; சுவிசேஷத்தை நான் பிரசங்கியாதிருந்தால், எனக்கு ஐயோ. 1 கொரி. 9:15-16

மற்றவர்களுக்காகக் குரல் கொடுத்த பவுல்

பவுலின் ஒரு சிறப்பான குணம் என்னவென்றால், அவர் தனக்காக எதையும் கேட்டுப் போராடவில்லை. ஆனால், 1 தீமோத்தேயு 5-ல் சபையின் மூப்பர்களைப் பற்றி எழுதும்போது, அவர்கள் தகுந்த நிதி உதவி (ஊதியம்) பெற வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

பவுலின் பாடம்: தனக்குத் தகுதியான உரிமைகளை விட்டுக்கொடுக்கத் தயாராக இருந்த பவுல், மற்றவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய உரிமைகள் அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் அதிக அக்கறை காட்டினார்.

பவுல் ஒரு “தன்னார்வ ஊழியராக” இருந்ததற்குக் காரணம் அவருக்கு உரிமை இல்லாததல்ல, மாறாகத் தனது தியாகத்தின் மூலம் கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்தவே அவர் விரும்பினார். அதே சமயம், ஊழியர்களைக் கவனித்துக்கொள்வது சபையின் கடமை என்பதையும் அவர் ஆணித்தரமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.

கர்த்தருடைய பந்தி: அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கொரிந்தியருக்குக் கொடுத்த எச்சரிக்கையும் போதனையும்

கிறிஸ்தவ வாழ்வின் மிக முக்கியமான அங்கங்களில் ஒன்று “கர்த்தருடைய பந்தி”. ஆனால், தொடக்ககால திருச்சபையிலேயே இந்த பரிசுத்தமான நிகழ்வு குறித்த புரிதல் இல்லாமல் குழப்பங்கள் நீடித்தன. குறிப்பாக, கொரிந்து நகரத்தில் இருந்த சபையில் காணப்பட்ட ஒழுங்கற்ற நடத்தைகளைச் சீர்செய்ய, அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் அவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான நினைவூட்டலை வழங்கினார்.

கொரிந்து சபையின் நிலை

கொரிந்து சபையினரிடையே பிரிவினைகளும், சுயநலமும், மற்றவர்களை மதிக்காத போக்கும் அதிகமாக இருந்தது. கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்கேற்கும்போது கூட, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் காத்திராமல் சுய இச்சையோடு செயல்பட்டனர். இந்தச் சூழலில்தான், பவுல் அவர்களுக்கு இயேசு கிறிஸ்துவின் இறுதி இராப்போஜனத்தைப் பற்றி நினைவுபடுத்த வேண்டியிருந்தது.

தொடரும்……..

Bro M.JAYARAJ, 20-03-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது கடிதங்களில் இயேசுவின் வரலாற்றுச் சம்பவங்களை விரிவாக விவரிக்கவில்லை என்றாலும், கிறிஸ்துவின் பூமியின் வாழ்க்கை எப்படிப்பட்டது என்பதை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். விசுவாசிகள் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு இயேசுவையே அவர் முதன்மையான முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார்.

1. எளிமையின் வடிவம்

இயேசு கிறிஸ்து ஒரு ஏழையாக இந்த உலகில் வாழ்ந்தார் என்பதை பவுல் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

“நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து… செல்வந்தராயிருந்தும், நீங்கள் அவருடைய தரித்திரத்தினாலே ஐசுவரியவான்களாகும்படிக்கு, உங்கள்நிமித்தம் தரித்திரரானாரே.” (2 கொரிந்தியர் 8:9)

இதையே இயேசுவும் உறுதிப்படுத்தினார்: “நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு, மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை” (லூக்கா 9:58). ஆடம்பரத்தைத் தேடாமல் எளிமையை நேசிப்பதே கிறிஸ்துவின் வழி.

2. சாந்தமும் மனத்தாழ்மையும்

கிறிஸ்துவின் குணநலன்களைக் குறிப்பிடும்போது, அவருடைய “சாந்தத்தையும் தயவையும்” பவுல் முன்வைக்கிறார் (2 கொரிந்தியர் 10:1).

“நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாயிருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும்.” (மத்தேயு 11:29)

சவாலான நேரங்களிலும் மென்மையைக் கடைப்பிடிக்க இயேசுவே நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்.

3. மற்றவர்களுக்காக வாழ்தல்

விசுவாசிகள் தங்களுக்குப் பிரியமானதைச் செய்யாமல், மற்றவர்களின் நன்மைக்காக வாழ வேண்டும் என்பதற்குப் பவுல் இயேசுவை உதாரணமாகக் கூறுகிறார்.

“கிறிஸ்துவும் தமக்கே பிரியமாய் நடவாமல்… மற்றவர்களுக்குப் பிரியமாய் நடந்தார்.” (ரோமர் 15:3)

பிலிப்பியர் 2:7-8 வசனங்களின்படி, அவர் தம்மைத் தாமே வெறுமையாக்கி, ஒரு அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மரணபரியந்தம் கீழ்ப்படிந்தவராக வாழ்ந்தார். இது மாற்கு 10:35-45, யோவான் 13:1-17-ல் சொல்லப்பட்டுள்ளது போல, “மனுஷகுமாரனும் ஊழியங்கொள்ளும்படி வராமல், ஊழியஞ்செய்யவும்… வந்தார்” என்ற உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

4. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுதல் (Mimic)

பவுல் கொரிந்தியர்களிடம் கூறும்போது, “நான் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்களும் என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களாயிருங்கள்” (1 கொரிந்தியர் 11:1) என்கிறார்.

இங்கு ‘பின்பற்றுதல்’ என்பதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்துதான் ‘Mimic’ (அப்படியே செய்தல்) என்ற ஆங்கிலச் சொல் வந்தது. அதாவது, இயேசு எப்படி வாழ்ந்தாரோ, அதைப் பிரதிபலிப்பதே ஒரு கிறிஸ்தவனின் கடமை. தெசலோனிக்கேய விசுவாசிகளும் மிகுந்த உபத்திரவத்திலும் கர்த்தரைப் பின்பற்றி (Mimics) மற்றவர்களுக்கு மாதிரிகளாக விளங்கினார்கள் (1 தெசலோனிக்கேயர் 1:6).

முடிவுரை

பவுல் எழுதிய கடிதங்களை வாசிக்கும்போது, ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்கள் இயேசுவின் பூமியின் வாழ்க்கையைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்தனர் என்பது தெளிவாகிறது. இயேசுவின் எளிமை, தாழ்மை மற்றும் பிறருக்குச் சேவை செய்யும் மனப்பான்மை ஆகியவற்றை நம் அன்றாட வாழ்வில் பிரதிபலிப்பதே உண்மையான சீஷத்துவம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 16-02-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

தலைமைத்துவம் என்பது இன்று பலராலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரு சொல்லாக இருக்கிறது. அதிகாரம் கையில் இருந்தால், மற்றவர்களை விரட்டி வேலை வாங்கலாம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், கிறிஸ்துவுக்குள் உண்மையான தலைமைத்துவம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஒரு மிகச்சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறார்.

தன்னுடைய அப்போஸ்தல அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதில் அவர் காட்டிய அந்த நிதானமும், முதிர்ச்சியும் இன்றைய காலகட்டத்திற்கு மிகவும் அவசியமான ஒன்று.

1. கட்டளைகளுக்குப் பதில் ஆலோசனைகள்

பவுலுக்குத் தனது அதிகாரத்தைப் பற்றி எந்த ஐயமும் இருந்ததில்லை. அவர் நினைத்திருந்தால் சபை மக்களுக்குக் கடுமையான கட்டளைகளைப் பிறப்பித்திருக்க முடியும். ஆனால், அவர் ஒருபோதும் “கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கும் வலையில்” சிக்கவில்லை.

இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் அப்பொல்லோஸ். கொரிந்து சபைக்கு அப்பொல்லோஸ் செல்ல வேண்டும் என்பது பவுலின் விருப்பமாக இருந்தது. ஆனால், அந்த நேரத்தில் செல்ல அப்பொல்லோஸுக்கு விருப்பமில்லை. பவுல் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி அவரை வற்புறுத்தவில்லை.

‘சகோதரனாகிய அப்பொல்லோவைக்குறித்தோவெனில், சகோதரரோடேகூட உங்களிடத்தில் வரும்படிக்கு அவனை மிகவும் வேண்டிக்கொண்டேன்; ஆகிலும் இப்பொழுது வர அவனுக்கு மனதில்லை; அவனுக்கு நற்சமயம் உண்டாயிருக்கும்போது வருவான். (1 கொரிந்தியர் 16:12).

ஒரு வியூகம் தொடர்பான விஷயத்தில் கூட, மற்றவர்களின் விருப்பத்தை மதிக்கும் பண்பு பவுலிடம் இருந்தது.

2. மனப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதலுக்கு முக்கியத்துவம்

பிலேமோனுக்கு அவர் எழுதிய கடிதம், அதிகாரத்தை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு இலக்கணம். ஓடிப்போன அடிமையான ஒனேசிமஸைத் திருப்பி அனுப்பும்போது, பவுல் பிலேமோனுக்கு உத்தரவிடவில்லை. மாறாக, அன்பினிமித்தம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

பவுல் கூறுகிறார்: “நான் கிறிஸ்துவுக்குள் மிகுந்த தைரியத்துடன் உனக்குக் கட்டளையிட அதிகாரம் இருந்தாலும், அன்பினிமித்தம் உன்னைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.” பிலேமோனின் நற்செயல் கட்டாயத்தினால் அல்ல, மனப்பூர்வமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் பவுல் உறுதியாக இருந்தார். ஒரு தலைவர் தனது அதிகாரத்தை விட்டுக்கொடுக்கும்போதுதான், அந்தத் தலைமைத்துவம் அதிக வல்லமை பெறுகிறது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.

3. ஜான் கால்வினின் ஞானமான பார்வை

பவுலின் இந்த அணுகுமுறையைக் குறித்துப் புகழ்பெற்ற இறையியலாளர் ஜான் கால்வின் ஒரு அருமையான கருத்தைக் கூறுகிறார்:

“போதகர்கள் தங்கள் சீடர்களைப் பலவந்தமாக இழுப்பதை விட, மென்மையாக ஈர்க்க முயற்சிக்க வேண்டும். ஒரு தலைவர் தனது உரிமையைத் தியாகம் செய்து கெஞ்சும்போது, அது ஒரு கட்டளையை விட அதிக சக்தி வாய்ந்ததாக மாறுகிறது.”

அதிகாரம் என்பது மற்றவர்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக அல்ல, மாறாக மற்றவர்களைச் சரியான பாதையில் அன்பால் வழிநடத்துவதற்காகவே என்பதை பவுல் நிரூபித்தார்.

4. இன்றைய சபைகளும் பவுலின் எச்சரிக்கையும்

இன்று சில சபைகளில் தேவன் மௌனமாக இருந்த இடங்களில் மனிதர்கள் கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கிறார்கள். ஆடைக்கட்டுப்பாடு, உணவு முறைகள் போன்ற விஷயங்களில் தேவையில்லாத சட்டங்கள் திணிக்கப்படுகின்றன. ஆனால், வேதாகமம் தெளிவாக எச்சரிக்கும் கருக்கலைப்பு போன்ற முக்கிய சமூகப் பிரச்சினைகளில் மௌனம் காக்கப்படுவது ஒரு முரண்பாடாக இருக்கிறது.

பவுல் தனது அகந்தையைத் திருப்திப்படுத்திக் கொள்ள ஒருபோதும் விரும்பவில்லை. பண விஷயத்தில் கூட, “நான் கட்டளையாகச் சொல்லவில்லை” (2 கொரி. 8:8) என்று கூறி, மக்களின் மனப்பூர்வமான ஈடுபாட்டையே அவர் எதிர்பார்த்தார்.

5. சுயமாகச் சிந்திக்கும் சுதந்திரம்

பவுல் ஒருபோதும் ஒரு கொடுங்கோலனாகச் செயல்படவில்லை. தனது வாசகர்களின் சுயமாகச் சிந்திக்கும் திறனை அவர் மதித்தார். “நான் புத்திசாலிகளிடம் பேசுவதுபோலப் பேசுகிறேன்; நான் சொல்வதை நீங்களே நியாயம் தீருங்கள்” என்று அவர் கூறியது, விசுவாசிகளை முதிர்ச்சியுள்ளவர்களாக அவர் பார்த்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

கீழ்ப்படிதல் என்பது ஒரு சுமையாக இல்லாமல், மகிழ்ச்சியான அனுபவமாக இருக்க வேண்டும் என்பது பவுலின் நோக்கம். மக்கள் பவுலுக்குப் பயந்து கீழ்ப்படியாமல், கிறிஸ்துவின் மீதான அன்பினால் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

6. தனித்துவத்தை மதித்தல்

பவுல் மற்றவர்களைத் தன்னைப் போலவே மாற்ற முயற்சி செய்யவில்லை. யோவான் ஸ்நானகன் கடுமையாக இருந்தார், இயேசு மக்களுடன் கலந்திருந்தார்—இருவருமே கடவுளின் சித்தத்தைச் செய்தார்கள்.

உணவு விதிகள் அல்லது சில நாட்களைக் கொண்டாடுவது போன்ற இரண்டாம் கட்ட விஷயங்களில் (Non-essentials) மற்றவர்களுடன் இணங்கி வாழும் பக்குவம் பவுலிடம் இருந்தது. விசுவாசிகள் ஏற்கனவே அடைந்த நிலைக்கு ஏற்ப நடக்க வேண்டும் என்றும், மீதமுள்ளவற்றைத் தேவனே வெளிப்படுத்துவார் என்றும் அவர் நம்பினார் (பிலிப்பியர் 3:15-16).

முடிவுரை: உண்மையான மதம் என்பது என்ன?

வில்லியம் ஹென்ட்ரிக்ஸன் கூறுவது போல, “உண்மையான மதம் என்பது கட்டளைகளின் தொகுப்பல்ல, அது அடிப்படை கொள்கைகளைப் பற்றியது.”

நாம் கடவுள் கொடுத்த வெளிச்சத்தின்படி நேர்மையாக நடந்தால், மேலதிக வெளிச்சத்தைத் தேவன் நமக்குத் தருவார். பவுலைப் போல, நாமும் அதிகாரத்தைத் திணிக்காமல், அன்பினால் இதயங்களை வெல்லக் கற்றுக்கொள்வோம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 04-12-2025

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

PART -10 : அப்போஸ்தலனாக பவுலின் தகுதியும் அதிகாரமும் (2.Paul’s view of his authority)

பவுல் ஒரு அப்போஸ்தலனாகத் தன்னை நிலைநிறுத்தினாலும், ஒருபோதும் தன்னை உயர்த்தவில்லை. இது இன்றைய அறிஞர்களுக்கு ஒரு புரியாத புதிராக இருக்கலாம், ஆனால் இது கிறிஸ்துவின் பாதையாகும்.

• முன்மாதிரி: ஆண்டவர் இயேசு சீடர்களுக்கு ஆண்டவராகவும் ஊழியராகவும் இருந்தது போல (யோவான் 13:13-14), பவுலும் அப்போஸ்தலனாகவும் ஊழியனாகவும் வாழ்ந்தார்.
• சகோதரத்துவம்: பேதுருவோடு கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தபோதும் (கலாத்தியர் 2:11-14), இறுதியில் பேதுரு பவுலை “பிரியமான சகோதரன்” என்று அழைத்து, அவரது எழுத்துக்களை வேதாகமத்தின் அதிகாரத்தோடு ஒப்பிடுகிறார் (2 பேதுரு 3:15–16).

3. தனிநபர் வழிபாடும் பவுலின் கண்டனமும்

அன்றைய கொரிந்திய சபையில் ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருந்தது: குழு மனப்பான்மை. மக்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த தலைவர்களின் அடிப்படையில் பிரிந்தனர்:

1. பவுலின் குழு
2. அப்பொல்லோவின் குழு
3. கேபாவின் (பேதுரு) குழு
4. “நாங்கள் கிறிஸ்துவின் குழு” (என்று சொல்லிக்கொண்ட மேட்டிமையானவர்கள்)

இதற்குப் பதில் அளித்த பவுல், “பவுல் யார்? அப்பொல்லோ யார்? நீங்கள் விசுவாசிப்பதற்கு ஏதுவாயிருந்த ஊழியக்காரர் அல்லவா?” என்று கேள்வி எழுப்பினார் (1 கொரிந்தியர் 3:5).

“விதைக்கிறவனும் ஒன்றுமில்லை; நீர்ப்பாய்ச்சுகிறவனும் ஒன்றுமில்லை; விளையச் செய்கிற தேவனே எல்லாம்.” (1 கொரிந்தியர் 3:7)

4. ஊழியரின் மகத்துவம்: நற்செய்தியே பிரதானம்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஸ்பர்ஜனின் தாத்தா சொன்ன ஒரு அழகான வாசகம் இங்கே பொருந்தும்: “என் பேரன் என்னை விடச் சிறப்பாகப் பிரசங்கிக்கலாம், ஆனால் என்னை விடச் சிறந்த நற்செய்தியை அவனால் பிரசங்கிக்க முடியாது.”

இதுதான் பவுலின் அணுகுமுறையும் கூட. ஊழியர்கள் ஒருபோதும் மையப்புள்ளி அல்ல; அவர்கள் வெறும் கருவிகள் மட்டுமே.

• அவர் ஒரு தாயைப் போல மென்மையாக நடந்துகொண்டார் (1 தெசலோனிக்கேயர் 2:7).
• அவர் தன்னைப் பிரசங்கிக்காமல், கிறிஸ்து இயேசுவையே ஆண்டவர் என்று பிரசங்கித்தார்.

முடிவுரை

பவுல் தன் மூலமாக மனமாற்றம் அடைந்தவர்களைத் தன்னிடம் கட்டிப்போடவில்லை. அவர்களைக் கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்தினார். ஊழியக்காரர்கள் என்பவர்கள் தேவனுடைய “உடன் வேலையாட்கள்” (1 கொரிந்தியர் 3:9). நற்செய்தியின் அதிகாரத்தைப் பணிவுடன் சுமந்து செல்வதே ஒரு உண்மையான ஊழியத்தின் அடையாளம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 01-01-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

1. அப்போஸ்தலனாக பவுலின் தகுதியும் அதிகாரமும்

• பவுல் தனது நிருபங்கள் முழுவதும் சுய-உணர்வுள்ள அதிகாரத்துடன் எழுதினார்.

2. அதிகாரத்தின் தெய்வீக ஆதாரம்

பவுல் தனது அதிகாரம் மனிதர்களைச் சார்ந்திருக்கவில்லை என்று கூறினார்.

3. அதிகாரத்தின் நித்திய விளைவுகள்

பவுலின் அதிகாரத்தைப் பற்றி அவர் பிரசங்கிக்கும் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்வதோ அல்லது நிராகரிப்பதோ நித்திய ஜீவன் அல்லது மரணம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயமாகும் என்று கூறினார்.

நித்திய வாழ்வின் விஷயம்:

பவுலின் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்வது அல்லது நிராகரிப்பது நித்திய வாழ்வு அல்லது மரணம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் (2 கொரி. 2:14-16).

அழிந்து போகிறவர்கள்:

பவுலின் சுவிசேஷத்தைப் பார்க்க மறுப்பவர்கள் அழிந்து போகிறார்கள் (2 கொரி. 4:3-4).

கிறிஸ்துவின் தூதுவர்:

பவுல் கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாகச் சமாதானமடையும்படி மனிதர்களை மன்றாடும் ஒரு தூதுவராகப் பேசினார் (2 கொரி. 5:20).

இயேசுவின் வார்த்தை:

• பவுல் தனது அதிகாரத்தை இயேசுவின் வார்த்தைகளுடன் இணைத்தார். கிறிஸ்துவை அறிந்துகொள்ள அப்போஸ்தலர்களின் எழுத்துக்கள் மூலம் மட்டுமே வழி உண்டு.

மேற்கோள்: ‘உங்களுக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் எனக்குச் செவிகொடுக்கிறான்; உங்களை அசட்டைபண்ணுகிறவன் என்னை அசட்டைபண்ணுகிறான்’ (லூக்கா 10:16).

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 14-12-2025

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes