ஆழமாக ஆராய்ந்தால், பவுல் கிறிஸ்துவின் போதனைகளை நன்கு அறிந்திருந்தார் என்பதற்கான பல அறிகுறிகள் தென்படுகின்றன. அவர் வெறும் தத்துவங்களை மட்டும் போதிக்கவில்லை; மாறாக, தான் எழுதிய சபைகளில் உள்ள விசுவாசிகளும் இயேசுவின் வார்த்தைகளை அறிந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார்.

புதிய ஏற்பாட்டில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் எழுதிய கடிதங்களை வாசிக்கும்போது, அவர் பல இடங்களில் தனது சொந்த ஆலோசனைகளை வழங்குவதைக் காண்கிறோம். ஆனால், ஒரு சில முக்கியமான தருணங்களில், அவர் நேரடியாக இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளையே மேற்கோள் காட்டுகிறார். இது பவுலுக்கும் இயேசுவின் நேரடிப் போதனைகளுக்கும் இருந்த ஆழமான தொடர்பைப் பிரதிபலிக்கிறது.

1 கொரிந்தியர் 7:10-11: ஒரு நேரடி கட்டளை

கொரிந்து சபையினருக்கு விவாகரத்து குறித்த அறிவுரைகளை வழங்கும்போது, பவுல் மிகவும் தெளிவாக ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்:

“விவாகம்பண்ணிக்கொண்டவர்களுக்கு நானல்ல, கர்த்தரே கட்டளையிடுகிறதாவது: மனைவியானவள் தன் புருஷனை விட்டுப் பிரிந்துபோகக்கூடாது… புருஷனும் தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடக்கூடாது.” (1 கொரிந்தியர் 7:10-11)

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், பவுல் இதைத் தனது சொந்த கருத்தாகச் சொல்லாமல், “கர்த்தரே கட்டளையிடுகிறதாவது” என்று நற்செய்தி நூல்களில் உள்ள இயேசுவின் அதிகாரத்தைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்.

நற்செய்தி நூல்களுடன் ஒரு ஒப்பீடு

மத்தேயு 19:6, மாற்கு 10:9 மற்றும் லூக்கா 16:18 ஆகிய அதிகாரங்களில் இயேசு திருமண பந்தத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது, “தேவன் இணைத்ததை மனுஷன் பிரிக்காதிருக்கக்கடவன்” என்று போதித்தார்.

பவுல் கொரிந்தியர்களுக்கு எழுதிய இந்தக் கடிதம், நற்செய்தி நூல்கள் (Gospels) எழுதப்படுவதற்கு முன்போ அல்லது அவை தொகுக்கப்படும் காலத்திலோ எழுதப்பட்டிருக்கலாம். இதிலிருந்து நாம் அறிவது என்னவென்றால்:

• பவுலுக்கு இயேசுவின் போதனைகள் வாய்மொழியாகவோ அல்லது ஆரம்பகால குறிப்புகளாகவோ தெரிந்திருந்தன.
• இயேசுவின் வார்த்தைகளை அப்படியே பின்பற்றுவதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.

அதிகாரத்தின் அடிப்படை

பல அறிஞர்கள் பவுல் நற்செய்தி நூல்களைப் பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று கருதினாலும், அவர் மேற்கோள் காட்டும் விதம் அவர் கிறிஸ்து கற்பித்த உண்மைகளைத் துல்லியமாக அறிந்திருந்தார் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. விவாகரத்து மற்றும் மறுமணம் போன்ற முக்கியமான சமூகச் சிக்கல்களில், பவுல் தனது சொந்த அதிகாரத்தை விட கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்திற்கே முதலிடம் கொடுத்தார்.

பவுலின் எழுத்துக்கள் வெறும் இறையியல் கருத்துக்கள் மட்டுமல்ல, அவை இயேசுவின் நேரடிப் போதனைகளின் தொடர்ச்சியே என்பதற்கு இது ஒரு சிறந்த உதாரணம். விவிலியத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது.

“நானல்ல, கர்த்தரே!” – பவுலின் நேர்மை

1 கொரிந்தியர் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் பவுல் திருமண உறவு குறித்துப் பேசும்போது, மிக முக்கியமான ஒரு வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

• கர்த்தரின் கட்டளை: ஏற்கனவே நாம் பார்த்தது போல, விவாகரத்து குறித்துப் பேசும்போது “நானல்ல, கர்த்தரே கட்டளையிடுகிறதாவது” என்று இயேசுவின் அதிகாரத்தை முன்வைக்கிறார்.
• பவுலின் ஆலோசனை: ஆனால், விசுவாசியற்ற துணையுடன் வாழும் விசுவாசிகளைப் பற்றிப் பேசும்போது, “மற்றவர்களுக்கு நானே சொல்லுகிறேன், கர்த்தர் அல்ல” (1 கொரிந்தியர் 7:12) என்று தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

அதேபோல, கன்னிகைகளைக் குறித்த கேள்விக்கும், “கர்த்தரால் எனக்குக் கட்டளை இல்லை; ஆகிலும்… என் அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லுகிறேன்” (1 கொரிந்தியர் 7:25) என்கிறார்.

சிந்திக்க வேண்டியவை: ஆரம்பகால திருச்சபையினர் இயேசுவின் பெயரால் கதைகளை உருவாக்கினார்கள் என்று கூறும் தாராளவாத அறிஞர்களுக்கு (Liberal Scholars) பவுலின் இந்தத் தெளிவான பிரித்தறியும் தன்மை ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. பவுல் நினைத்திருந்தால் எல்லாவற்றையுமே “இயேசு சொன்னார்” என்று கூறித் தன் கருத்தை நிலைநாட்டியிருக்க முடியும். ஆனால், அவர் உண்மையாக இருந்தார்.

நற்செய்தி நூல்களுக்கும் பவுலுக்கும் இடையிலான வலுவான பிணைப்பு

இறையியலாளர் டேவிட் வென்ஹாம் (David Wenham), பவுலின் எழுத்துக்களுக்கும் மத்தேயு 19 மற்றும் மாற்கு 10 ஆகிய நற்செய்திப் பகுதிகளுக்கும் இடையே இருக்கும் ஆச்சரியமான ஒற்றுமைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்:

இந்த ஒப்பீடுகள் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், பவுலுக்கு இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனைகள் (திருமணம், விவாகரத்து மற்றும் பாலியல் ஒழுக்கம் குறித்து) மிக ஆழமாகவும் விரிவாகவும் தெரிந்திருந்தது. நற்செய்தி நூல்கள் முழுமையாகத் தொகுக்கப்படுவதற்கு முன்னரே, அந்தப் போதனைகள் பவுல் போன்ற தலைவர்களிடம் புழக்கத்தில் இருந்தன என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.

பவுல் தனது சொந்த ஞானத்தை விட, கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்திற்கே எப்போதும் முதலிடம் கொடுத்தார். அதே சமயம், கிறிஸ்து நேரடியாகப் பேசாத சூழல்களில், பரிசுத்த ஆவியின் துணையோடு தனது ஆலோசனைகளை வழங்கினார். இந்த நேர்மையே அவரது கடிதங்களுக்கு இன்றும் அழியாத அதிகாரத்தைத் தருகிறது.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 07-03-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா-Part-16 – 4.இயேசுவின் வார்த்தைகளைப் பற்றிய பவுலின் அறிவு first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

தலைப்பு: அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் எப்போதாவது இயேசுவை நேரில் சந்தித்தாரா?

அறிமுகம் பவுல் இயேசுவை தனிப்பட்ட முறையில் எப்போதாவது சந்தித்தாரா என்ற கேள்வி பலருக்கும் எழுகிறது. வேதாகமத்தை ஆழமாகப் படிக்கும்போது இது ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்வியாக மாறுகிறது. இதற்கான பதில்களை வேத வசனங்களின் அடிப்படையில் இந்த பதிவில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

தமஸ்கு சாலையின் தரிசனம் : தமஸ்கு செல்லும் வழியில் பவுல் மனமாற்றம் அடைந்தபோது, அவர் உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரைப் பார்த்தார். அவர் ஒரு பெரிய ஒளியால் சூழப்பட்டு மூன்று நாட்கள் பார்வையற்றவரானதால், அவர் சரியாக எதைப் பார்த்தார் என்பதை அறிவது கடினம் (அப்போஸ்தலர் 9; 22, 26 ஐப் பார்க்கவும்).

ஆனால் பின்னர், பவுல் ஆவேசமாக, “நான் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைக் காணவில்லையா?” என்று கேட்டார் (1 கொரிந்தியர் 9:1). அதற்கான பதில் உறுதியான “ஆம்!” என்று இருக்க வேண்டும் என அவர் தெளிவாக எதிர்பார்த்தார். கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து சரீரப்பிரகாரமாக உயிர்த்தெழுந்த பிறகு அவரைக் கண்ட சிலரை அவர் பட்டியலிட்டார், அத்துடன் “எல்லாருக்கும் பின்பு, அகாலப்பிறவி போன்ற எனக்கும் அவர் தரிசனமானார்” (1 கொரிந்தியர் 15:8) என்றும் கூறினார்.

உயிர்த்தெழுதலுக்கு முன்பு பவுல் இயேசுவைக் கண்டாரா? ஆனால், இயேசு கல்லறையிலிருந்து உயிர்த்தெழுவதற்கு முன்பு பவுல் அவரைப் பார்த்தாரா என்ற கேள்விக்கு இது பதிலளிக்கவில்லை.

சில சமயங்களில் 2 கொரிந்தியர் 5:16-ல் உள்ள வரிகள், பவுல் உண்மையில் அப்படிச் செய்தார் என்று பொருள்படுவதாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது:

“ஆகையால், இதுமுதற்கொண்டு நாங்கள் ஒருவனையும் மாம்சத்தின்படி அறியோம்; நாங்கள் கிறிஸ்துவையும் மாம்சத்தின்படி அறிந்திருந்தாலும், இனிமேல் அவரை அப்படி அறியோம்.”

யோஹன்னஸ் வெய்ஸ் (Johannes Weiss) என்பவர் இந்த வசனத்தை இந்த வழியில் புரிந்து கொண்டவர், அதே வேளையில் மார்ட்டின் ஹெங்கல் (Martin Hengel) என்பவர், பண்டைய யூதேயா, சமாரியா மற்றும் கலிலேயாவில் நடந்து திரிந்து பேசிய இயேசுவை பவுல் ‘கிட்டத்தட்ட நிச்சயமாக அறிந்திருக்கவில்லை’ என்று கூறுகிறார்.

‘மாம்சத்தின்படி’ என்பதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன?  2 கொரிந்தியர் 5:16-ல் ‘மாம்சத்தின்படி’ என்பது நபர்களைக் குறிக்காமல், வினைச்சொற்களைக் குறிக்கவே வாய்ப்புள்ளது. இதன் பொருள் என்னவென்றால், பவுல் ஒரு காலத்தில் கிறிஸ்துவை தவறான மற்றும் உலகப்பிரகாரமான வழியில் கருதினார்; உண்மையில், அவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் நபரை வெறுத்தார்.

ஒரு கிறிஸ்தவராக, பவுல் தான் கடந்த காலத்தில் ஒரு தூஷிக்கிறவனாய் இருந்ததாக ஒப்புக்கொண்டார் (1 தீமோத்தேயு 1:13).

அவர் ஒரு தீவிர பரிசேயராக இருந்ததால், பிதாவைத் தூஷித்ததாக இதற்கு அர்த்தம் கொள்ள முடியாது. மாறாக, இயேசுவின் தெய்வீகத்தன்மை பற்றிய கூற்றுக்களும், சிலுவையே கடவுளுக்கு முன்பாக நமது நீதியாக இருக்கிறது என்ற கருத்துமே பவுலைப் புண்படுத்தின (1 கொரிந்தியர் 1:18-25; கலாத்தியர் 3:13; பிலிப்பியர் 3:6 ஐக் கவனிக்கவும்).

ஆனால் 2 கொரிந்தியர் 5-ல், தான் இயேசுவை உண்மையில் சந்தித்தாரா என்பது பற்றி பவுல் எதுவும் கூறவில்லை.

எருசலேம் பின்னணி: ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை பவுல் எருசலேமில் வளர்ந்தவர் என்பதால் (அப்போஸ்தலர் 22:3; 26:4), அவர் ஒரு சமயத்திலாவது இயேசுவைக் கண்டிருக்க வாய்ப்பில்லை என்று சொல்ல முடியாது.

வெகு காலத்திற்குப் பிறகு, யூதேயா தேசத்து சபைகளுக்குத் தான் முகமறியாதவனாய் இருந்ததாக பவுல் எழுதினார் (கலாத்தியர் 1:22). எருசலேமில் அவர் தனது கிறிஸ்தவத்திற்கு முந்தைய இளமைக்காலத்தை கழித்திருக்க முடியாது என்று இது பரவலாக விளக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், எருசலேம் 10,000 முதல் 150,000 வரையிலான மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்தது (மதிப்பீடுகள் அவ்வளவு மாறுபட்டவை), எனவே அது எல்லோரும் எல்லோரையும் அறிந்திருக்கும் ஒரு சிறிய கிராமம் போன்றது அல்ல. அதனால், கலாத்தியர் 1:22-ல் அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் பகுதிகளுக்கு முரணான எதுவும் இல்லை.

வேதாகமத்தின் மையக்கருத்து என்ன சொல்கிறது? ஆனால் பவுல் எப்போதாவது கிறிஸ்துவை சந்தித்திருந்தால் (மத்தேயு 19-ல் வரும் ஐசுவரியமுள்ள வாலிபன் அவர்தான் என்று அதிக ஆதாரங்கள் இல்லாமல் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது), அவர் அதைப் பற்றி எதுவும் கூறவில்லை.

எப்படியிருந்தாலும், வேதாகமம் வரலாற்றின் உறுதியான உண்மைகளுக்கு (எ.கா. 1 கொரிந்தியர் 15:3-8) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்தாலும், இயேசு பார்ப்பதற்கு எப்படி இருந்தார் என்பதை அறிந்துகொள்வதன் மூலம் எந்த ஆன்மீக நன்மையும் கிடைக்கும் என்று அது கருதவில்லை (யோவான் 20:29; 1 பேதுரு 1:8).

முடிவுரை கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையைப் பற்றி பவுல் விரிவான குறிப்புகளைத் தருகிறார் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும், அவர் கிறிஸ்துவைப்பற்றி அறிந்திருந்தார் என்பதும், தனது விசுவாசிகள் அதை அறிந்திருப்பார்கள் என்பதும் தெளிவாகிறது. இந்த ஆரம்பக்கட்ட அறிக்கையின் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பால் செல்ல நல்ல காரணம் இருப்பதை, நமது ஆய்வு வளரும்போது நாம் காண்போம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 26-02-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா Chapter 3.Did Paul ever meet Jesus-Part-15 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது கடிதங்களில் இயேசுவின் வரலாற்றுச் சம்பவங்களை விரிவாக விவரிக்கவில்லை என்றாலும், கிறிஸ்துவின் பூமியின் வாழ்க்கை எப்படிப்பட்டது என்பதை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். விசுவாசிகள் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு இயேசுவையே அவர் முதன்மையான முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார்.

1. எளிமையின் வடிவம்

இயேசு கிறிஸ்து ஒரு ஏழையாக இந்த உலகில் வாழ்ந்தார் என்பதை பவுல் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

“நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து… செல்வந்தராயிருந்தும், நீங்கள் அவருடைய தரித்திரத்தினாலே ஐசுவரியவான்களாகும்படிக்கு, உங்கள்நிமித்தம் தரித்திரரானாரே.” (2 கொரிந்தியர் 8:9)

இதையே இயேசுவும் உறுதிப்படுத்தினார்: “நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு, மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை” (லூக்கா 9:58). ஆடம்பரத்தைத் தேடாமல் எளிமையை நேசிப்பதே கிறிஸ்துவின் வழி.

2. சாந்தமும் மனத்தாழ்மையும்

கிறிஸ்துவின் குணநலன்களைக் குறிப்பிடும்போது, அவருடைய “சாந்தத்தையும் தயவையும்” பவுல் முன்வைக்கிறார் (2 கொரிந்தியர் 10:1).

“நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாயிருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும்.” (மத்தேயு 11:29)

சவாலான நேரங்களிலும் மென்மையைக் கடைப்பிடிக்க இயேசுவே நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்.

3. மற்றவர்களுக்காக வாழ்தல்

விசுவாசிகள் தங்களுக்குப் பிரியமானதைச் செய்யாமல், மற்றவர்களின் நன்மைக்காக வாழ வேண்டும் என்பதற்குப் பவுல் இயேசுவை உதாரணமாகக் கூறுகிறார்.

“கிறிஸ்துவும் தமக்கே பிரியமாய் நடவாமல்… மற்றவர்களுக்குப் பிரியமாய் நடந்தார்.” (ரோமர் 15:3)

பிலிப்பியர் 2:7-8 வசனங்களின்படி, அவர் தம்மைத் தாமே வெறுமையாக்கி, ஒரு அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மரணபரியந்தம் கீழ்ப்படிந்தவராக வாழ்ந்தார். இது மாற்கு 10:35-45, யோவான் 13:1-17-ல் சொல்லப்பட்டுள்ளது போல, “மனுஷகுமாரனும் ஊழியங்கொள்ளும்படி வராமல், ஊழியஞ்செய்யவும்… வந்தார்” என்ற உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

4. கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுதல் (Mimic)

பவுல் கொரிந்தியர்களிடம் கூறும்போது, “நான் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்களும் என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களாயிருங்கள்” (1 கொரிந்தியர் 11:1) என்கிறார்.

இங்கு ‘பின்பற்றுதல்’ என்பதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்துதான் ‘Mimic’ (அப்படியே செய்தல்) என்ற ஆங்கிலச் சொல் வந்தது. அதாவது, இயேசு எப்படி வாழ்ந்தாரோ, அதைப் பிரதிபலிப்பதே ஒரு கிறிஸ்தவனின் கடமை. தெசலோனிக்கேய விசுவாசிகளும் மிகுந்த உபத்திரவத்திலும் கர்த்தரைப் பின்பற்றி (Mimics) மற்றவர்களுக்கு மாதிரிகளாக விளங்கினார்கள் (1 தெசலோனிக்கேயர் 1:6).

முடிவுரை

பவுல் எழுதிய கடிதங்களை வாசிக்கும்போது, ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்கள் இயேசுவின் பூமியின் வாழ்க்கையைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்தனர் என்பது தெளிவாகிறது. இயேசுவின் எளிமை, தாழ்மை மற்றும் பிறருக்குச் சேவை செய்யும் மனப்பான்மை ஆகியவற்றை நம் அன்றாட வாழ்வில் பிரதிபலிப்பதே உண்மையான சீஷத்துவம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 16-02-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா Chapter 3.Jesus our example-Part-14 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

கிறிஸ்தவ இறையியலில் ஒரு முக்கியமான விவாதம் உண்டு: “பவுல் எழுதிய நிருபங்களில் இயேசுவின் பூலோக வாழ்க்கையைப் பற்றிய குறிப்புகள் ஏன் இவ்வளவு குறைவாக உள்ளன?” என்பதுதான் அது.

 (Rudolf Bultmann) போன்ற சில விமர்சகர்கள், பவுலுக்கு இயேசுவின் வரலாற்றுப் பின்னணியில் ஆர்வம் இல்லை என்றே வாதிட்டனர். ஆனால், நாம் ஆழமாக ஆராய்ந்தால் உண்மை வேறு என்பது புரியும்.

1. இயேசுவின் பிறப்பு மற்றும் வம்சாவளி

பவுல் இயேசுவின் பிறப்பை வெறும் தற்செயலான ஒன்றாகப் பார்க்கவில்லை.

தாவீதின் வம்சம்: இயேசு மாம்சத்தின்படி தாவீதின் சந்ததியில் பிறந்தார் என்பதை பவுல் உறுதிப்படுத்துகிறார் (ரோமர் 1:3). இது சுவிசேஷ நூல்களோடு (மத்தேயு 1:1-17) ஒத்துப்போகிறது.

காலத்தின் நிறைவு: “காலம் நிறைவேறினபோது, ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்தவரும் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு கீழானவருமாகிய தன் குமாரனை தேவன் அனுப்பினார்” (கலாத்தியர் 4:4) என்று பவுல் குறிப்பிடுகிறார்.

2. குடும்பம் மற்றும் சீடர்கள்

இயேசுவின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை குறித்த பல தகவல்கள் பவுலின் நிருபங்களில் ஆங்காங்கே சிதறிக்கிடக்கின்றன:

யாக்கோபு: கர்த்தருடைய சகோதரனாகிய யாக்கோபை தான் சந்தித்ததை பவுல் குறிப்பிடுகிறார் (கலாத்தியர் 1:19).

பன்னிரு சீடர்கள்: இயேசு பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களை அழைத்திருந்தது பவுலுக்குத் தெரிந்திருந்தது (1 கொரிந்தியர் 15:5).

பேதுருவின் வாழ்க்கை: பேதுருவுக்கு மனைவி இருந்த தகவலையும் (1 கொரிந்தியர் 9:5), அவர் திருமணமானவர் என்பதையும் பவுல் குறிப்பிட்டுள்ளார். இது மாற்கு 1:29-31-ல் சொல்லப்பட்டுள்ள பேதுருவின் மாமியார் பற்றிய குறிப்போடு பொருந்திப் போகிறது.

3. இறுதி நாட்கள் மற்றும் சிலுவை மரணம்

இயேசுவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் தான் பவுலின் செய்தியின் மையக்கருத்து.

கர்த்தருடைய பந்தி: இயேசு காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட இரவில் திருவிருந்தை ஏற்படுத்தியதை பவுல் விவரிக்கிறார் (1 கொரிந்தியர் 11:23-26).

பிலாத்துவின் விசாரணை: இயேசு பொந்தியு பிலாத்துவின் முன்பாக நின்றதை பவுல் குறிப்பிடுகிறார் (1 தீமோத்தேயு 6:13).

சிலுவை: ரோம தண்டனை முறையான சிலுவையில் இயேசு மரித்ததையும், அதில் யூதர்களின் பங்கையும் அவர் மறைக்கவில்லை.

பவுல் ஏன் அதிகம் எழுதவில்லை?

நவீன அறிஞர்கள் சிலர், “பவுலை விட இன்று நமக்குத்தான் இயேசுவைப் பற்றி அதிகம் தெரியும்” என்று கூறுவது ஒரு முரண்பாடான கூற்று. பவுல் இயேசுவின் ஞானஸ்நானம், அற்புதங்கள் அல்லது உவமைகளை விரிவாக எழுதாததற்கு ஒரு எளிய காரணம் உண்டு: அவரது கடிதங்கள் ஏற்கனவே இயேசுவைப் பற்றி நன்கு தெரிந்த விசுவாசிகளுக்கே எழுதப்பட்டன.

பவுல் தனது கடிதங்களில் பல இடங்களை “உபதேசங்களை பற்றிக்கொள்ளுங்கள்” (2 தெசலோனிக்கேயர் 2:15) என்றும், “நீங்கள் கற்றுக்கொண்டவைகளைச் செய்யுங்கள்” (பிலிப்பியர் 4:9) என்றும் குறிப்பிடுகிறார். இதன் மூலம், அவர் கடிதம் எழுதுவதற்கு முன்பே வாய்மொழியாக இயேசுவின் சரித்திரத்தை அவர்களுக்குப் போதித்திருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது.

முடிவுரை

சுருக்கமாகச் சொன்னால், பவுல் ஒரு வரலாற்று ஆசிரியராக அல்ல, ஒரு மேய்ப்பராகவே கடிதங்களை எழுதினார். இயேசுவின் போதனைகளும், அவரது வரலாற்று உண்மைகளும் பவுலின் இறையியலுக்கு அஸ்திவாரமாக இருந்தன என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 10-02-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா Chapter 3.Paul’s Knowledge of Jesus-Part-13 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

பவுல் காட்டும் முதிர்ச்சி: கொள்கையா? தனிமனித தாக்குதலா?

நமது வாழ்க்கையில் யாராவது நம்மைப் பற்றி அவதூறாகப் பேசினால் நாம் உடனே கொதித்தெழுந்து விடுவோம். ஆனால், அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் அணுகுமுறை முற்றிலும் வித்தியாசமானது. அவரது வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கியமான பாடத்தைப் பார்ப்போம்.

கொள்கையில் உறுதி

விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல் எனும் நற்செய்திக்கு எதிராக யாராவது நின்றால், பவுல் அங்கே ஒரு நெருப்பைப் போல சீறுவார். “நாங்கள் உங்களுக்கு அறிவித்த நற்செய்தியல்லாமல் வேறு ஒன்றை எவனாவது அறிவித்தால், அவன் சபிக்கப்பட்டவன்” (கலாத்தியர் 1:6-9) என்று கூறும் அளவிற்குத் தனது கொள்கையில் அவர் சமரசமற்றவராக இருந்தார்.

தனிப்பட்ட தாக்குதல்களில் நிதானம்

ஆனால், ஆச்சரியம் என்னவென்றால், நற்செய்தியை எதிர்க்காமல் தன்னை மட்டும் தனிப்பட்ட ரீதியில் எதிர்த்தவர்களிடம் அவர் மிகவும் மென்மையாக நடந்துகொண்டார்.

ரோமாபுரியில் வீட்டுக்காவலில் இருந்தபோது பவுல் பிலிப்பியருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஒரு நெகிழ்ச்சியான உண்மையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்:

சிலர் பொறாமையினாலும் விரோதத்தினாலும், சிலர் நல்மனதினாலும் கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிக்கிறார்கள்.

சிலர் என் கட்டுகளோடே உபத்திரவத்தையுங்கூட்ட நினைத்து, சுத்தமனதோடே கிறிஸ்துவை அறிவியாமல், விரோதத்தினாலே அறிவிக்கிறார்கள்.

சுவிசேஷத்திற்காக நான் உத்தரவு சொல்ல ஏற்படுத்தப்பட்டவனென்று அறிந்து, சிலர் அன்பினாலே அறிவிக்கிறார்கள்.

இதனாலென்ன? வஞ்சகத்தினாலாவது, உண்மையினாலாவது, எப்படியாவது, கிறிஸ்து அறிவிக்கப்படுகிறார்; அதனால் சந்தோஷப்படுகிறேன், இன்னமும் சந்தோஷப்படுவேன்.” (பிலிப்பியர் 1:15-18).

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது என்ன?

பவுலுக்குத் தனது கௌரவத்தை விட கிறிஸ்துவின் பெயருக்கே முக்கியத்துவம் இருந்தது.

பெருந்தன்மை: தன்னைச் சிறுமைப்படுத்த நினைப்பவர்களையும், அவர்கள் செய்யும் நற்செயலை வைத்து மன்னிக்கத் தெரிந்திருந்தது.

மகிழ்ச்சியின் ரகசியம்: சூழ்நிலைகளைக் காட்டிலும், நற்செய்தி பரவுவதிலேயே தனது மகிழ்ச்சியைக் கண்டார்.

நம்மைப் பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதை விட, நம்முடைய நோக்கம் நிறைவேறுகிறதா என்பதில் கவனம் செலுத்தினால், நாமும் பவுலைப் போல எதற்கும் கலங்காமல் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்!

பவுலின் தலைமைத்துவம்: தாழ்மையும் அதிகாரமும் இணைந்த ஒரு விந்தை!

கிறிஸ்தவ வரலாற்றின் மிக முக்கியமான ஆளுமைகளில் ஒருவரான அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் வாழ்க்கையில் ஒரு விசித்திரமான முரண்பாட்டைக் காணலாம். அவர் ஒரு பக்கம் தன்னை ‘ஒன்றுமில்லாதவன்’ என்று தாழ்த்திக்கொண்டார்; மறுபுறம், கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும்போது துணிச்சலுடன் நின்றார்.

இந்தத் தலைமைத்துவப் பண்பிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் :

1. தன்னலமற்ற தியாகம் (Self-Indifference)

தன்னைப் பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதில் பவுல் அதிக அக்கறை காட்டவில்லை. கொரிந்து சபையில் அவருக்கு எதிர்ப்பு கிளம்பியபோது, அவர் சொன்னது இதுதான்:

” மேலும் நீங்கள் ஒரு பொல்லாங்கும் செய்யாதிருக்கும்படியாக, தேவனை நோக்கி விண்ணப்பம் பண்ணுகிறேன். நாங்கள் பரீட்சைக்கு நின்றவர்களென்று காணப்படும்பொருட்டல்ல, நாங்கள் பரீட்சைக்கு நில்லாதவர்கள்போலிருந்தாலும், நீங்கள் நலமானதைச் செய்யும்பொருட்டே விண்ணப்பம் பண்ணுகிறேன்” (2 கொரிந்தியர் 13:7).

பவுலுக்குத் தனது கௌரவத்தை விட, மக்களின் ஆன்மீக வளர்ச்சியே முக்கியமாக இருந்தது.

2. பதவியின் மாண்பு vs தனிமனித பலவீனம்

பவுல் தன்னை ஒரு ‘தனிமனிதனாக’ எப்போதும் உயர்த்திப் பிடித்ததில்லை. ஆனால், கிறிஸ்து தனக்குக் கொடுத்த ‘அப்போஸ்தலன்’ என்ற அதிகாரத்தைப் பாதுகாக்க அவர் தயங்கியதும் இல்லை.

“நான் ஒன்றுமே இல்லை” (2 கொரிந்தியர் 12:11) – இது அவரது தாழ்மை.

“மிகச்சிறந்த அப்போஸ்தலர்களுக்கு நான் எதிலும் சளைத்தவன் அல்ல” – இது அவரது அதிகாரம்.

தன்னை வெறுப்பவர்களை அவர் சகித்துக்கொண்டார், ஆனால் கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்தை (Apostleship) யாராவது எதிர்த்தால் அதை அவர் கிறிஸ்துவுக்கு இழைக்கப்பட்ட அவமதிப்பாகவே கருதினார்.

3. மறக்க முடியாத கடந்த காலம், மறைக்க முடியாத அழைப்பு

பவுலின் எழுத்துக்களில் ஒரு தீவிரமான பணிவையும், அதே சமயம் அசைக்க முடியாத அதிகாரத்தையும் நாம் பார்க்க முடியும். தான் ஒரு காலத்தில் சபையைத் துன்புறுத்தியவன் என்பதை அவர் ஒருபோதும் மறக்கவில்லை

முன்னே நான் தூஷிக்கிறவனும், துன்பப்படுத்துகிறவனும், கொடுமை செய்கிறவனுமாயிருந்தேன்; அப்படியிருந்தும், நான் அறியாமல் அவிசுவாசத்தினாலே அப்படிச்செய்தபடியினால் இரக்கம்பெற்றேன்.

நம்முடைய கர்த்தரின் கிருபை கிறிஸ்து இயேசுவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தோடும் அன்போடுங்கூட என்னிடத்தில் பரிபூரணமாய்ப் பெருகிற்று.

பாவிகளை இரட்சிக்க கிறிஸ்து இயேசு உலகத்தில் வந்தார் என்கிற வார்த்தை உண்மையும் எல்லா அங்கிகரிப்புக்கும் பாத்திரமுமானது; அவர்களில் பிரதான பாவி நான். (1 தீமோத்தேயு 1:13-15).

இருப்பினும், தேவன் தன்னிடம் ஒப்படைத்த ‘பரம இரகசியங்களை’ அறிவிப்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.

4. நற்பெயர் யாருக்காக?

தலைவர்களின் நற்பெயரைப் பற்றி Calvin  ஒரு அருமையான கருத்தைச் சொல்கிறார்: “கிறிஸ்துவின் ஊழியர்கள் தங்கள் புகழைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டியது, அது சபையின் நன்மைக்குத் தேவைப்படும் வரை மட்டுமே.”

பவுல் கொரிந்தியர்களிடம் இதையே கூறுகிறார்: “இதனாலே நாங்கள் உங்களுக்கு முன்பாக எங்களை மறுபடியும் மெச்சிக்கொள்ளாமல், இருதயத்திலல்ல, வெளிவேஷத்தில் மேன்மைபாராட்டுகிறவர்களுக்கு எதிரே எங்களைக் குறித்து நீங்கள் மேன்மைபாராட்டும்படிக்கு ஏதுவுண்டாக்குகிறோம். ” (2 கொரிந்தியர் 5:12).

சுருக்கமாகச் சொன்னால்:

பவுல் அதிகாரமிக்கவர், ஆனால் ஆதிக்கவாதி அல்ல. அடக்கமானவர், ஆனால் தயங்குபவர் அல்ல. தாழ்மையானவர், ஆனால் பலவீனமானவர் அல்ல.

தனிப்பட்ட முறையில் அவர் தன்னை ‘கிருபையால் இரட்சிக்கப்பட்ட ஒரு பாவி’ என்று உணர்ந்தார்; ஒரு அப்போஸ்தலனாக, தான் ‘தேவனால் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட கருவி’ என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

சிந்திக்க ஒரு கேள்வி: நமது அன்றாட வாழ்க்கையிலும் ஊழியத்திலும், நமது ‘சுய கௌரவம்’ முன்னிற்கிறதா அல்லது நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ‘நோக்கம்’ முன்னிற்கிறதா?

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 08-02-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா -2.பவுலின் சொந்த அதிகாரத்தைப் பற்றிய பார்வை-Part-12 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

தலைமைத்துவம் என்பது இன்று பலராலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரு சொல்லாக இருக்கிறது. அதிகாரம் கையில் இருந்தால், மற்றவர்களை விரட்டி வேலை வாங்கலாம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், கிறிஸ்துவுக்குள் உண்மையான தலைமைத்துவம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஒரு மிகச்சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறார்.

தன்னுடைய அப்போஸ்தல அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதில் அவர் காட்டிய அந்த நிதானமும், முதிர்ச்சியும் இன்றைய காலகட்டத்திற்கு மிகவும் அவசியமான ஒன்று.

1. கட்டளைகளுக்குப் பதில் ஆலோசனைகள்

பவுலுக்குத் தனது அதிகாரத்தைப் பற்றி எந்த ஐயமும் இருந்ததில்லை. அவர் நினைத்திருந்தால் சபை மக்களுக்குக் கடுமையான கட்டளைகளைப் பிறப்பித்திருக்க முடியும். ஆனால், அவர் ஒருபோதும் “கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கும் வலையில்” சிக்கவில்லை.

இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் அப்பொல்லோஸ். கொரிந்து சபைக்கு அப்பொல்லோஸ் செல்ல வேண்டும் என்பது பவுலின் விருப்பமாக இருந்தது. ஆனால், அந்த நேரத்தில் செல்ல அப்பொல்லோஸுக்கு விருப்பமில்லை. பவுல் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி அவரை வற்புறுத்தவில்லை.

‘சகோதரனாகிய அப்பொல்லோவைக்குறித்தோவெனில், சகோதரரோடேகூட உங்களிடத்தில் வரும்படிக்கு அவனை மிகவும் வேண்டிக்கொண்டேன்; ஆகிலும் இப்பொழுது வர அவனுக்கு மனதில்லை; அவனுக்கு நற்சமயம் உண்டாயிருக்கும்போது வருவான். (1 கொரிந்தியர் 16:12).

ஒரு வியூகம் தொடர்பான விஷயத்தில் கூட, மற்றவர்களின் விருப்பத்தை மதிக்கும் பண்பு பவுலிடம் இருந்தது.

2. மனப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதலுக்கு முக்கியத்துவம்

பிலேமோனுக்கு அவர் எழுதிய கடிதம், அதிகாரத்தை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு இலக்கணம். ஓடிப்போன அடிமையான ஒனேசிமஸைத் திருப்பி அனுப்பும்போது, பவுல் பிலேமோனுக்கு உத்தரவிடவில்லை. மாறாக, அன்பினிமித்தம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

பவுல் கூறுகிறார்: “நான் கிறிஸ்துவுக்குள் மிகுந்த தைரியத்துடன் உனக்குக் கட்டளையிட அதிகாரம் இருந்தாலும், அன்பினிமித்தம் உன்னைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.” பிலேமோனின் நற்செயல் கட்டாயத்தினால் அல்ல, மனப்பூர்வமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் பவுல் உறுதியாக இருந்தார். ஒரு தலைவர் தனது அதிகாரத்தை விட்டுக்கொடுக்கும்போதுதான், அந்தத் தலைமைத்துவம் அதிக வல்லமை பெறுகிறது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.

3. ஜான் கால்வினின் ஞானமான பார்வை

பவுலின் இந்த அணுகுமுறையைக் குறித்துப் புகழ்பெற்ற இறையியலாளர் ஜான் கால்வின் ஒரு அருமையான கருத்தைக் கூறுகிறார்:

“போதகர்கள் தங்கள் சீடர்களைப் பலவந்தமாக இழுப்பதை விட, மென்மையாக ஈர்க்க முயற்சிக்க வேண்டும். ஒரு தலைவர் தனது உரிமையைத் தியாகம் செய்து கெஞ்சும்போது, அது ஒரு கட்டளையை விட அதிக சக்தி வாய்ந்ததாக மாறுகிறது.”

அதிகாரம் என்பது மற்றவர்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக அல்ல, மாறாக மற்றவர்களைச் சரியான பாதையில் அன்பால் வழிநடத்துவதற்காகவே என்பதை பவுல் நிரூபித்தார்.

4. இன்றைய சபைகளும் பவுலின் எச்சரிக்கையும்

இன்று சில சபைகளில் தேவன் மௌனமாக இருந்த இடங்களில் மனிதர்கள் கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கிறார்கள். ஆடைக்கட்டுப்பாடு, உணவு முறைகள் போன்ற விஷயங்களில் தேவையில்லாத சட்டங்கள் திணிக்கப்படுகின்றன. ஆனால், வேதாகமம் தெளிவாக எச்சரிக்கும் கருக்கலைப்பு போன்ற முக்கிய சமூகப் பிரச்சினைகளில் மௌனம் காக்கப்படுவது ஒரு முரண்பாடாக இருக்கிறது.

பவுல் தனது அகந்தையைத் திருப்திப்படுத்திக் கொள்ள ஒருபோதும் விரும்பவில்லை. பண விஷயத்தில் கூட, “நான் கட்டளையாகச் சொல்லவில்லை” (2 கொரி. 8:8) என்று கூறி, மக்களின் மனப்பூர்வமான ஈடுபாட்டையே அவர் எதிர்பார்த்தார்.

5. சுயமாகச் சிந்திக்கும் சுதந்திரம்

பவுல் ஒருபோதும் ஒரு கொடுங்கோலனாகச் செயல்படவில்லை. தனது வாசகர்களின் சுயமாகச் சிந்திக்கும் திறனை அவர் மதித்தார். “நான் புத்திசாலிகளிடம் பேசுவதுபோலப் பேசுகிறேன்; நான் சொல்வதை நீங்களே நியாயம் தீருங்கள்” என்று அவர் கூறியது, விசுவாசிகளை முதிர்ச்சியுள்ளவர்களாக அவர் பார்த்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

கீழ்ப்படிதல் என்பது ஒரு சுமையாக இல்லாமல், மகிழ்ச்சியான அனுபவமாக இருக்க வேண்டும் என்பது பவுலின் நோக்கம். மக்கள் பவுலுக்குப் பயந்து கீழ்ப்படியாமல், கிறிஸ்துவின் மீதான அன்பினால் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

6. தனித்துவத்தை மதித்தல்

பவுல் மற்றவர்களைத் தன்னைப் போலவே மாற்ற முயற்சி செய்யவில்லை. யோவான் ஸ்நானகன் கடுமையாக இருந்தார், இயேசு மக்களுடன் கலந்திருந்தார்—இருவருமே கடவுளின் சித்தத்தைச் செய்தார்கள்.

உணவு விதிகள் அல்லது சில நாட்களைக் கொண்டாடுவது போன்ற இரண்டாம் கட்ட விஷயங்களில் (Non-essentials) மற்றவர்களுடன் இணங்கி வாழும் பக்குவம் பவுலிடம் இருந்தது. விசுவாசிகள் ஏற்கனவே அடைந்த நிலைக்கு ஏற்ப நடக்க வேண்டும் என்றும், மீதமுள்ளவற்றைத் தேவனே வெளிப்படுத்துவார் என்றும் அவர் நம்பினார் (பிலிப்பியர் 3:15-16).

முடிவுரை: உண்மையான மதம் என்பது என்ன?

வில்லியம் ஹென்ட்ரிக்ஸன் கூறுவது போல, “உண்மையான மதம் என்பது கட்டளைகளின் தொகுப்பல்ல, அது அடிப்படை கொள்கைகளைப் பற்றியது.”

நாம் கடவுள் கொடுத்த வெளிச்சத்தின்படி நேர்மையாக நடந்தால், மேலதிக வெளிச்சத்தைத் தேவன் நமக்குத் தருவார். பவுலைப் போல, நாமும் அதிகாரத்தைத் திணிக்காமல், அன்பினால் இதயங்களை வெல்லக் கற்றுக்கொள்வோம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 04-12-2025

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா -2.பவுலின் சொந்த அதிகாரத்தைப் பற்றிய பார்வை-Part-11 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

PART -10 : அப்போஸ்தலனாக பவுலின் தகுதியும் அதிகாரமும் (2.Paul’s view of his authority)

பவுல் ஒரு அப்போஸ்தலனாகத் தன்னை நிலைநிறுத்தினாலும், ஒருபோதும் தன்னை உயர்த்தவில்லை. இது இன்றைய அறிஞர்களுக்கு ஒரு புரியாத புதிராக இருக்கலாம், ஆனால் இது கிறிஸ்துவின் பாதையாகும்.

• முன்மாதிரி: ஆண்டவர் இயேசு சீடர்களுக்கு ஆண்டவராகவும் ஊழியராகவும் இருந்தது போல (யோவான் 13:13-14), பவுலும் அப்போஸ்தலனாகவும் ஊழியனாகவும் வாழ்ந்தார்.
• சகோதரத்துவம்: பேதுருவோடு கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தபோதும் (கலாத்தியர் 2:11-14), இறுதியில் பேதுரு பவுலை “பிரியமான சகோதரன்” என்று அழைத்து, அவரது எழுத்துக்களை வேதாகமத்தின் அதிகாரத்தோடு ஒப்பிடுகிறார் (2 பேதுரு 3:15–16).

3. தனிநபர் வழிபாடும் பவுலின் கண்டனமும்

அன்றைய கொரிந்திய சபையில் ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருந்தது: குழு மனப்பான்மை. மக்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த தலைவர்களின் அடிப்படையில் பிரிந்தனர்:

1. பவுலின் குழு
2. அப்பொல்லோவின் குழு
3. கேபாவின் (பேதுரு) குழு
4. “நாங்கள் கிறிஸ்துவின் குழு” (என்று சொல்லிக்கொண்ட மேட்டிமையானவர்கள்)

இதற்குப் பதில் அளித்த பவுல், “பவுல் யார்? அப்பொல்லோ யார்? நீங்கள் விசுவாசிப்பதற்கு ஏதுவாயிருந்த ஊழியக்காரர் அல்லவா?” என்று கேள்வி எழுப்பினார் (1 கொரிந்தியர் 3:5).

“விதைக்கிறவனும் ஒன்றுமில்லை; நீர்ப்பாய்ச்சுகிறவனும் ஒன்றுமில்லை; விளையச் செய்கிற தேவனே எல்லாம்.” (1 கொரிந்தியர் 3:7)

4. ஊழியரின் மகத்துவம்: நற்செய்தியே பிரதானம்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஸ்பர்ஜனின் தாத்தா சொன்ன ஒரு அழகான வாசகம் இங்கே பொருந்தும்: “என் பேரன் என்னை விடச் சிறப்பாகப் பிரசங்கிக்கலாம், ஆனால் என்னை விடச் சிறந்த நற்செய்தியை அவனால் பிரசங்கிக்க முடியாது.”

இதுதான் பவுலின் அணுகுமுறையும் கூட. ஊழியர்கள் ஒருபோதும் மையப்புள்ளி அல்ல; அவர்கள் வெறும் கருவிகள் மட்டுமே.

• அவர் ஒரு தாயைப் போல மென்மையாக நடந்துகொண்டார் (1 தெசலோனிக்கேயர் 2:7).
• அவர் தன்னைப் பிரசங்கிக்காமல், கிறிஸ்து இயேசுவையே ஆண்டவர் என்று பிரசங்கித்தார்.

முடிவுரை

பவுல் தன் மூலமாக மனமாற்றம் அடைந்தவர்களைத் தன்னிடம் கட்டிப்போடவில்லை. அவர்களைக் கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்தினார். ஊழியக்காரர்கள் என்பவர்கள் தேவனுடைய “உடன் வேலையாட்கள்” (1 கொரிந்தியர் 3:9). நற்செய்தியின் அதிகாரத்தைப் பணிவுடன் சுமந்து செல்வதே ஒரு உண்மையான ஊழியத்தின் அடையாளம்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 01-01-2026

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா -2.பவுலின் சொந்த அதிகாரத்தைப் பற்றிய பார்வை-Part-10 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

1. அப்போஸ்தலனாக பவுலின் தகுதியும் அதிகாரமும்

• பவுல் தனது நிருபங்கள் முழுவதும் சுய-உணர்வுள்ள அதிகாரத்துடன் எழுதினார்.

2. அதிகாரத்தின் தெய்வீக ஆதாரம்

பவுல் தனது அதிகாரம் மனிதர்களைச் சார்ந்திருக்கவில்லை என்று கூறினார்.

3. அதிகாரத்தின் நித்திய விளைவுகள்

பவுலின் அதிகாரத்தைப் பற்றி அவர் பிரசங்கிக்கும் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்வதோ அல்லது நிராகரிப்பதோ நித்திய ஜீவன் அல்லது மரணம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயமாகும் என்று கூறினார்.

நித்திய வாழ்வின் விஷயம்:

பவுலின் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்வது அல்லது நிராகரிப்பது நித்திய வாழ்வு அல்லது மரணம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் (2 கொரி. 2:14-16).

அழிந்து போகிறவர்கள்:

பவுலின் சுவிசேஷத்தைப் பார்க்க மறுப்பவர்கள் அழிந்து போகிறார்கள் (2 கொரி. 4:3-4).

கிறிஸ்துவின் தூதுவர்:

பவுல் கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாகச் சமாதானமடையும்படி மனிதர்களை மன்றாடும் ஒரு தூதுவராகப் பேசினார் (2 கொரி. 5:20).

இயேசுவின் வார்த்தை:

• பவுல் தனது அதிகாரத்தை இயேசுவின் வார்த்தைகளுடன் இணைத்தார். கிறிஸ்துவை அறிந்துகொள்ள அப்போஸ்தலர்களின் எழுத்துக்கள் மூலம் மட்டுமே வழி உண்டு.

மேற்கோள்: ‘உங்களுக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் எனக்குச் செவிகொடுக்கிறான்; உங்களை அசட்டைபண்ணுகிறவன் என்னை அசட்டைபண்ணுகிறான்’ (லூக்கா 10:16).

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 14-12-2025

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா -2.பவுலின் சொந்த அதிகாரத்தைப் பற்றிய பார்வை-Part-9 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

பவுல் அப்போஸ்தலனாக தனது அதிகாரத்தைப் பற்றி சுய உணர்வுடன் எழுதினார், அதே நேரத்தில் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரு தாழ்மையான ஊழியராக செயல்படுவதில் கட்டுப்பாட்டையும் பணிவையும் வெளிப்படுத்தினார்.

இரு உலக மனிதர்:

அப்போஸ்தலன் பவுல் தனது பணி வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் சவுல் என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் சிலிசியாவிலுள்ள தர்சுவில் (அப்போஸ்தலர் 9:11; 21:39; 22:3), பென்யமீன் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர், ‘எபிரெயர்களின் எபிரேயர்’ (பிலி. 3:5), ஆனால் அவர் ஒரு ரோமானிய குடிமகனாகவும் பிறந்தார் (அப்போஸ்தலர் 16:37-38; 22:25-29). இவ்வாறு அவர் பாரம்பரியமாக பரிசேய வழியில் மற்றும் கிரேக்க பொதுவுடைமைவாதம் (Cosmopolitanism) ஆகிய இரண்டு உலகங்களைப் பற்றி நன்கு அறிந்த ஒரு மனிதர். a grandson of the more liberal Hillel மிகவும் தாராளவாத ஹில்லெலின் பேரனான கமாலியேல் I இன் கீழ்ப் படித்து, பவுல் எருசலேமுக்கு வந்தார் (அப்போஸ்தலர் 22:3) மேலும் சட்டத்திற்காக மிகவும் வைராக்கியமுள்ளவராக ஆனார் (கலா. 1:14). ஆனால் அவர் கிரேக்க எழுத்தாளர்களையும் அறிந்திருந்தார், மேலும் தேவைப்படும்போது அவற்றை மேற்கோள் காட்ட முடியும் (அப்போஸ்தலர் 17:28; 1 கொரி. 15:33; தீத்து 1:12).

பலவீனமான ஆனால் வலிமையான :

ஒரு மனிதனாக, பவுல் உடல் ரீதியாக மிகவும் கவர்ச்சிகரமானவராக இல்லை, அவரது உடல் இருப்பு பலவீனமாக இருந்தது என்று கூறப்படுகிறது (2 கொரி. 10:10). லிஸ்திராவின் காயல் பகுதியில், உள்ளூர் மக்கள் அவரை ஹெர்ம்ஸ் (God Hermes) என்று நினைத்தனர் இதன் அர்த்தம் கிரேக்கக் கடவுளின் தூதர். பர்னபாஸுக்கு மாறாக, அவரது பெரிய அளவு அவரை ஜீயஸைப் (Zeus) போல தோற்றமளித்தது (அப்போஸ்தலர் 14:12). இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பவுலைப் பற்றிய ஒரு கட்டுக்கதையான விளக்கம் உள்ளது, இது அவரை ‘சிறிய உயரம், வழுக்கைத் தலை மற்றும் வளைந்த கால்கள், நல்ல உடல் நிலையில் உள்ள ஒரு மனிதன்’ என்று சித்தரிக்கிறது.

புருவங்கள் சந்தித்து மூக்கு ஓரளவுக்கு ஒட்டிக்கொண்டு, நட்பு நிறைந்தது; இப்போது அவர் ஒரு மனிதனைப் போலத் தோன்றினார், இப்போது அவருக்கு ஒரு தேவதையின் முகம் இருந்தது. இது உண்மையானதாக இருக்க போதுமானதாக இல்லை.

உடல் ரீதியாக, பவுல் ஒரு அற்புதமான நபராக இல்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் நற்செய்தியை அறியப்பட்ட உலகிற்கு எடுத்துச் செல்வதற்காக அவர் அசாதாரணமான கஷ்டங்களைத் தாங்கினார். அவர் சவுக்கடிகள், அடிகள், கல்லெறிதல், மூன்று கப்பல் விபத்துகள், கடினமான பயணங்கள், கொள்ளையர்களிடமிருந்து ஆபத்து, யூதர்கள், புறஜாதியினர் மற்றும் போலி கிறிஸ்தவர்களிடமிருந்து அச்சுறுத்தல்கள், அத்துடன் சோர்வு, பசி, தாகம், குளிர் மற்றும் நிர்வாணம் (2 கொரி. 11:24-27) போன்றவற்றால் அவதிப்பட்டார். இதனுடன் கூடுதலாக ஒரு கண் பிரச்சினையும் இருந்திருக்கலாம். குறைந்தபட்சம், கலாத்தியாவில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்க அவரை வழிநடத்திய உடல் பலவீனத்தைப் பற்றிய அவரது குறிப்பிலிருந்து பொதுவாக பெறப்படும் மறைமுகம் அதுதான். கலாத்தியர் தன்னை மிகவும் நன்றாக வரவேற்றதாகவும், முடிந்தால் கலாத்தியர்கள் தங்கள் கண்களைப் பிடுங்கி தனக்குக் கொடுத்திருப்பார்கள் என்று நினைத்ததாகவும் பவுல் கூறுகிறார் (கலா. 4:13-15).

2 கொரிந்தியர் புத்தகத்தில், பவுல், தனக்கு ஓரளவு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்திய ‘மாம்சத்தில் ஒரு முள்ளிலிருந்து’ தன்னை விடுவிக்கும்படி மூன்று முறை கர்த்தரிடம் ஜெபித்ததாகக் கூறுகிறார் (2 கொரி. 12:7-10). உடல் ரீதியான நோய்களால் அவதிப்படுவது என்றால் என்ன என்பதை பவுல் அறிந்திருந்தார்.

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 02-12-2025        

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா -2.பவுலின் சொந்த அதிகாரத்தைப் பற்றிய பார்வை-Part-8 first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.

7.இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்கள் (Two Different Spheres)

இயேசுவுக்கும் பவுலுக்கும் இடையிலான மிக முக்கியமான வேறுபாடு, அவர்கள் பணிபுரிந்த இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்கள் (two different spheres) நிலைநிறுத்தப்படலாம்.

1. இயேசுவின் கண்ணோட்டம்: எதிர்காலத்தை நோக்கிய பார்வை

• பெரும்பாலான காலத்திற்கு, இயேசு தமது மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் ஆகிய இரண்டு பெரிய நிகழ்வுகளை நோக்கிப் பார்த்தார்.
• ஆல்பர்ட் ஸ்வைட்சர் (Albert Schweitzer) என்பவர் குறிப்பிடுவது போல, பவுல் இரண்டு பெரிய நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னால் பார்த்தார், ஆனால் இயேசு தமக்கு முன்னால் இருக்கும் மலைத்தொடரைப் பார்த்தார், அதன் சாய்வுகள் எல்லாம் தமக்கு முன்னால் தெரிவதாகப் பார்த்தார்.
• தமக்கு முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கும் சில மனிதர்கள், தாம் வல்லமையுடன் ராஜ்யம் வருவதைக் காணும் வரை, மரணத்தின் ருசியைப் பார்ப்பதில்லை என்று இயேசு கூறினார் (மாற்கு 9:1).
• இயேசு, தமது உயிர்த்தெழுதல், பரலோகத் தந்தையின் வலதுபக்கத்தில் ஏறிச் செல்லுதல் (பவுகளுக்குப் பின்னால் பார்த்தார், ஆனால் இயேசு தமக்கு முன்னால் இருக்கும் மலைத்தொடரைப் பார்த்தார், அதன் சாய்வுகள் எல்லாம் தமக்கு முன்னால் தெரிவதாகப் பார்த்தார்.
• தமக்கு முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கும் சில மனிதர்கள், தாம் வல்லமையுடன் ராஜ்யம் வருவதைக் காணும் வரை, மரணத்தின் ருசியைப் பார்ப்பதில்லை என்று இயேசு கூறினார் (மாற்கு 9:1).
• இயேசு, தமது உயிர்த்தெழுதல், பரலோகத் தந்தையின் வலதுபக்கத்தில் ஏறிச் செல்லுதல் (ascension to the right hand of the Father), மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் இறங்குதல் ஆகிய எதிர்கால நிகழ்வுகளை நோக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

2. பவுலின் கண்ணோட்டம்: கடந்த காலத்தை நோக்கிய பார்வை

• பவுல், கிறிஸ்துவின் ஊழியத்தை எடுத்துரைக்கும்போது, தனது போதனைகளில் அந்த இரண்டு பெரிய நிகழ்வுகளை (கிறிஸ்துவின் மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்) பின்னோக்கிப் பார்த்தார்.
• கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரனாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டார் (was ‘declared to be the Son) என்று பவுல் எழுதினார்.

இந்த இரண்டு கோணங்கள் குறித்த புரிதல், சுவிசேஷங்களுக்கும் பவுலின் நிருபங்களுக்கும் இடையில் உள்ள மேலோட்டமான வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. ஒருவரோ, நடக்கவிருக்கும் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வை நோக்கிப் பார்க்கிறார் (இயேசு), மற்றவரோ, ஏற்கனவே நிறைவேறிய அந்த நிகழ்வின் முக்கியத்துவத்தை விளக்க, பின்னோக்கிப் பார்க்கிறார் (பவுல்). ரோமர்1:4-5, கலா. 4:4-5

மாம்சத்தின்படி தாவீதின் சந்ததியில் பிறந்தவரும், பரிசுத்தமுள்ள ஆவியின்படி தேவனுடைய சுதனென்று மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்ததினாலே பலமாய் ரூபிக்கப்பட்ட தேவகுமாரனுமாயிருக்கிறார். ரோமர்1:5

தொடரும்…….

Bro M.JAYARAJ, 27-11-2025

Credit : The Gospel did Paul and Jesus Agree- Author – Peter Barnes

The post இயேசுவும் பவுலும்-ஒரே நற்செய்தியைப்போதித்தார்களா Introduction PART -7 (Two Different Spheres) first appeared on TAMIL BIBLE OF MESSIAH.